.

mutlu yeni yıllar.

2011-12-31T13:37:00.000+02:00

olric 1

2011-12-17T11:51:00.000+02:00

bir yerlerde hep yanlış yapmanın telaşlı kıpırtısını yaşıyorken...
o yanlışın artık sonsuza dek düzeltilemeyeceğini bilmenin
kıstırılmışlığı ile
pusuyorum bazen....
uzun süre gecelere küsüyorum...
uzun süre kendime küsüyorum...
uzun süre kaleme...kağıda küsüyorum...hayata küsüyorum

En keskin can alıcı virajlarını takipteyim şimdi dönülesi yolların...
Kış hâlâ duruyor olduğu yerde... Ben duruyorum…
sen yanımdan hızla geçiyorsun uzaklara ….
Oysa bilmiyorsun ben Uzaklara yollanacak bir mektubu taşıyorum içimde…
Yazılanlar çoktan yazıldı... yaşandı ve bitti olric...
yazılanlar çoktan yazıldı bitti...
asla yinelemeyeceğiz bir daha!

kışın dondurucu soğuğu kadar dayanılmazdı zaman…
kitap raflarına kafamı gömüp aradığım asıl bulmak istediğimdi…
aradığım neydi olric…

kış ki önümü kesmeyi sevdi hep…
ama ben kış´a inat bir cümleyle açtım yolları bildin hep!...
ahh işte…
"hep olmayacakları mı ister insan… hep olmayacağa mı yönlendirir
yoksa olayları"
içimdekiler eylül dansından geri kalanlar ver elini olric…
aşk´ın bizi bıraktığı sahilden başlayıp bırakalım içimizdeki
tüm gereksiz cam kırıklarını…

ben elime bez bebeğimi alıp oturayım cam pervazlarında…
ben uçurayım uçurtmamı…sen bilyelerini yuvarla yokuş aşağı
ver elini olric..
"her şey güzel olacak …buda geçecek…
sen güçlüsün" diye diye yolu yarıladık bak!...

pervin dişçi'de.

2011-12-12T11:30:00.002+02:00

ilk kez dişçiyle tanışma günümüzdü,pervin hanımın ağzında altı çürük olunca.
maalesef erken çürüdü dişleri,süt dişleri oluşu biraz umutsuzluğumuzu azaltsada,bundan sonra ciddi bir dişçi ziyaretleri bekliyor bizi.
not:3 günlük samsun tatilinde pervini annemlerle bıraktık,bir 20 gün daha oradalar,ve ordaki dişçide tedavi ile kurtarılır demiş dişler için(burdaki birini çekicaz demişti)
neyse geldiği gibi tedaviye başlıycaz inş.dişçi koltuğunda çok zorlanmayız.
yıldızlı not: ön alt dişinden biri sallanıp düşmüş pervin hanımın samsunda,normalde ilkokula başlarken düşmesi lazımdı,sanırım erken çıktığı için dişler erkende düşüyolar,yeni gelenleri çürütmemek için çok çalışmalıyız)

koca bir neyse yorgunluğunun ardından..

2011-11-30T11:17:00.001+02:00

'Neyse' demek iyidir, 'bu da geçer' demek gibidir, geçmez, herkes bilir geçmediğini, geçmiş gibi yapılır.

Bazen 'gibi yapmak' da iyidir, bazen öyledir, bazen geçer, hiçbir zaman geçmez.

insan 'neyse' demeye başladığında, 'ne sabahtır bu mavilik ne akşam' duygusunun da, yavaş yavaş ondan geçtiğini kabul etmeye de başlamış demektir. İkindinin akşam alacası dediğimiz o garip vakte değdiği yerdedir.

Hiçbir şey 'neyse' demenin niye bunca dokunaklı olduğunu o ıssızlık anı kadar iyi anlatamaz.

Sizin de 'neyse' demekten, 'peki' demekten yorulduğunuz olmuyor mu? 'Neyse' demenin, sanki her şeyi, herkesi, hayatı bağışlıyormuş gibi görünen, oysa unutmaktan, sineye çekmekten, uzaklaşmaktan başka bir şey olmayan kolaycılığı ağır gelmiyor mu?

İnsan, ne kendini bağışlıyor gerçekte, ne de bir başkası gibi gelen hayatı, yalnızca unutmayı seçiyor.

Unutma!

Unutarak yaşayabilirsin diyor, içimizde varsa bir ses, belki de yaşarsan unutursun.

Unutarak yaşamak: 'Neyse' demek mi? Her şeyi unutmak, kendini de unutmak için.

Geri alıyorum söylediğimi, 'neyse' demek 'Bu da geçer ya hu' demek değil, kimse beni hatırlamasın, ben kendimi çoktan unuttum demek.Çok yorgunum hatırlamaktan demek, belki de başka hiçbir şey dememek.

Attila İlhan'ın dediği gibi: "İnsan bir akşamüstü ansızın yorulur/ tutsak ustura ağzında yaşamaktan" demek.

yazı da yorar bazen insanı, 'neyse' diye yazmak bile ağır gelir, kelimeler eline gelmez olur,Yalnızca yazı mı, şiir de yorar, şiir de yorulur, hiç başlanmamış, yarım kalmış şiirlerden söz etmiyorum, onlara heves yetmemiştir ya da heves o kadardır. Şu tamamlanmış gibi duran şiirler de bazen 'neyse' yorgunluğunu taşır.

Tomris Uyar'ın unutulmaz hikâyesi 'Metal Yorgunluğu'nu okuduysanız, beni daha iyi anlarsınız. Uçakların yorgunluğunu anlatmak için kullanılan bu deyimden, insanın düşmesini, kelimelerin düşmesini de anlayabilirsiniz. Metal yorgunluğu sürtünmeden kaynaklanıyorsa, insanın yorgunluğu da karşılaşmaktan, çarpışmaktan, kelimelerin yorgunluğu, insanın acısını alır diye, ağır cümlelere, dizelere bir teselli olarak yerleştirilmekten neden kaynaklanmasın?

'Neyse' diye başlayan bir yazı ne anlatabilir? 'Neyse' diye bir yazıyı okuyan bunda ne bulabilir? 'Neyse' diye yazan, yazmış bulunmakla kurtulabilir mi bu duygudan?

'Neyse' diye yazmanın ne faydası var?

insan hatırlamaktan, hatırlatmaktan yorulur.

İnsan bazen en çok kendinden yorulur!(alıntı)

işte uzun zamandır yazmayışımın ardındaki asıl sebep bu olsa gerek~~

görüldüğü üzere durumum.

2011-09-19T16:29:00.002+03:00

Zaman öğretiyor eğriyi doğruyu insana,kimsesiz sularda boğuşurken dalgalarla,bir el uzatan dahi bulamayınca hissediyorsun acının en can yakanını,
-uzun zamandır sakindi sular,beni geriye çekip çekip aynı hızla kayalara çarpmamıştı deniz ne vakittir,,,
bir ihanet hissinde boğulur gibi olmayalı uzun bi zaman geçmiş olmalı,,
kreması bozulmuş bir yaş pasta ekşiliğinde şimdilerde hayat benim için,,
anlam çıkarmaya çalıştığım tüm sözlerin içi bomboşmuş meğer,
yorgunum,uzun uzun susmak geliyor içimden,,
ve ağlarken kimse görmesin gözyaşlarımı istiyorum,,
ve yine otuzumda ben,yalnız ben,şu dünyada yapayalnız ben,,

lal sessizliğinde dışım.

2011-06-29T17:19:00.006+03:00

...

üzgünüm,

böylesi hırpaladığım için kendimi...

haziranın yirmibeşi..

2011-06-25T13:16:00.000+03:00

tek kişilik oyun rekora koşuyor,,
evliliğimizin altıncı yılı bitip yediye girerken, sadece yanımda olmasıydı eşimden beklentim,
yine kendi kendimin boynunu bükük biraktıp beklenti içinde olarak,,
ve yine üzgün,kırık,ümitsiz,
ve ziyafet sofrasına aç gözlerle bakan kedi kadar sevgiye aç yüreğimle,
yapayalnız ben..

ciddi bir soru.

2011-06-24T13:29:00.000+03:00

haziranın yirmiikisi,yalnızlar tiyatrosun da tek kişilik oyun var.

2011-06-22T18:11:00.004+03:00

bu kaçıncı doğum günüm,
kimselere belli etmeden içimdeki hayal kırıklıklarıyla geçirdiğim,şimdi tam hesabını çıkaramıycam arkadaşım..
yıllardır aynı hatayı yaparmı insan?diye bi soru sorsalar uluorta,
yalansız vede çekinmeden bi parçada utanarak belki,kısık bi sesle evet çıkardı benden bu soruya karşılık,
neden? diye devam eden bi soru gelmesin aman ha devamında..
//
aynı hataları yapıp,hatalardan ders almadan yine aynı adımların izinde bulmak kendimi 30. yaş günümde de,,
belki sevdiklerinden ilgi beklemek,yada belirsiz bi beklenti içinde olmak size göre masumane,hatta hiçbir şekilde hata olarak adlandırılamaz bişey olabilir,
oysa benim lugatımda yılların tecrübesiyle,her ne kadar aynı beklentiler ve devamında süregelen hayal kırıklıklarını yaşıyorda olsam,
adı tamda bu hissettiklerimin.."hata"..
yine bi doğum günümde daha kimselerin farketmediği kadar yalnızım,
kimselerin göremediği kadar kırılmış içim,
ve boynu bükük,camdan bi terazinin boş kefelerinde sevgi kırıntıları bulabilme umudunu taşıyorum hala garip bi şekilde,
ne eşim,
ne dostlarım,
ne arkadaşlarım,nede hiçbişekilde hayatıma teğet geçmeseler bile kendime yakın bulduklarım,,
eski yaşımın bitmesine üç beş saat kala yalnızlığımın şahidi şu bikaç satır dili kırık cümleler,
ve bilgisayarımda kaçıncı kez dinlediğimi bilmediğim rahmetli kazım koyuncunun şarkısı "TSİRA"..
insan gerçekten yalnız geliyor ,yalnız gidiyormuş şu dünyadan bilirdim de, bişey daha öğrendim ki bugün;
hayatı boyunca koca bir kalabalığın içinde olsa da,
meğer yalnız da yaşıyormuş hayatı hiç görünmediği kadar,,
yok yok bu doğum günümde gözyaşı yok,
artık bi parça olsun büyük yaşların rollerine hazır olmak gerek,
//
(onca yazı yazdım,hayret);içimdeki çocuk kalan yanların hepten sesi kısılmış olmalı,
uzun zamandır muhalefet etmiyor bana,
hayret >_<

seçim 2011

2011-06-13T18:27:00.001+03:00

eski seçimlerin tadı tuzu kalmadı,
nerde o sabahlara kadar heyecanla seçim sonuçlarını beklediğimiz geceler,
şimdi yayın yasağı kalkar kalkmaz yırtık dondan düşer gibi düşüyor haberler ajanslardan televizyonlara,
ve dev ekranlarda,herşey meydanda,
zati o eski ananemizden kalma tahta sandıklarda yoktu bu seçimlerde,şeffafı gelmiş zillinin,
tırnaklarımıza mürekkep bile dökmüyolar bikaç seçimdir sizde farketmişsinizdir,
mühürleri de yenilemişler,eskiden bastığım yuvarlakta evet belli olsun diye ne güç sarfederdim,hey gidi günler,,
bi aynı kalan bayram sabahı heyecanımız seçim günlerine dair galiba,
en azından bende bi o kalmış,kendimi bi yokladım da şimdi,,
(bu arada % 50 ile AK parti birinci oldu)>_<duymayan olmuştur belki^^
sonuçlar hepimiz için hayırlı olsun..

난 당신을 위해 기원,행운을 빌어요 내 소중한 친구

2011-06-08T13:16:00.004+03:00

Dostlar atışır da,yiğitler susar mı?
Elma ile armut bifteğin yerini tutar mı?
Aklı olan light luyt şeyler yutar mı?
insan hiç hazzetmez kepekten liften
zarar gelmez hiç ufacık bi göbekten..
Doymuş ile doymamış bir olur mu?
hiç galoriden sual olur mu?
bir de nutrasweetten baklava olur mu?
insan hiç hazzetmez kepekten liften,
kimseye zarar gelmez orta boy bir göbekten..
Coşar şu deli gönül börek,mantı,pizzayle
ürkütme gözünü hiç hacimle,enle,boyla
hiç endişe etme zarar gelmez hiç tahterevan bir göbekten..
Çiçek dalda güzeldir,kuzu şişte
üç beyazı tartışmak boştur bu işte
fikirler kişiyinen değişir her yiyişte
İnsan hiç hazzetmez kepekten liften
dedikya gardaş zarar gelmez hiçkimseciklere muhteşem bir göbekten..
***
işin mizah boyutu bir yana; Zayıflamak Sabır İrade Ve Bilinçle Gerçekleşir.
bu arada merak edenler için başlıktaki korece yazımın anlamını ingilizce yazıyorum buraya >_< I'm praying for you, good luck my friend.^^

sevdiğim haziran~~

2011-06-06T12:22:00.000+03:00

Mutlu olmayı yarına bırakmak, karşıya geçmek için nehrin durmasını beklemeye benzer" Ve bilirsin, o nehir asla durmaz.
// J. Chrstophe //
uzun zamandır yokluğumun farkındalığıyla,biriktirmeden vede üzmeden bi parça kendimi yaşadım gittim dersem,yaşanılanlara haksızlık etmekten öte,yukardaki alıntıladığım cümlenin bende bulduğu anlamı,bir çırpıda silip atmış olurum herhalde~~
****
haziran geldi ya ,
yine bir ilk aşk heyecanı bastı içime,bi çocukluk,bi kabına sığamamazlık,hayal kurmalar sıcak yaz gecelerinde yatağa başımı koyar koymaz,ve sebepsiz bir gülüşle kendine gelmeler~~
hayatıma dair dönüm noktalarım hazirana denk gelmiştir çoğu zaman,daha bi güçlü,hiç olamadığım kadar iradeli hissederim kendimi yılın bu vakitlerinde.pişmanlıklarım ve kendimi hırpalayışlarım yok denecek kadar azalır,çabuk atlatırım depresyon dedikleri şeyi haziranda,
işte bu yılların verdiği haziran tecrübesine dayanarak yeni ve tertemiz bir sayfa daha açıyorum kendimde,beni üzen şeyler gelince de aklıma "not problem,geçti gitti şimdilik"diyip tesellinin en afillisini yapıştırıyorum kendime~~
sevgili hayat nehrim,yalvarsam vede ağlasam bile durmayacağını biliyorum bir an olsun,
işte bu yüzden,belki de sırf bu yüzden birbirimizi görmemezlikten gelipte geçirdiğimiz günlerin yerine sana yüzümü dönüyorum,içimdeki sabırsız heyecanlarımın sessiz çığlıklarında senin o çağlayan sesinde duymak istiyorum seninde hissettiklerini,
ve sadece bekliyorum hayırlı olanları,
olabildiğince beklenti içinde olmamacasına~~

bu bende ki ne ola ki..

2011-04-25T14:20:00.002+03:00

günlerden pazartesi,
bir insan haftanın daha başında bu kadar mı yorgun olur?
_evet,sanırım,
bu sabah çok yorgunum ruhtan yana..
yorgunum,kırgınım,canım sıkkın,karman çormanım,tuhaf kelimesinin tamda cuk diye oturduğu bir tabir üzereyim,
ilginç olansa;
şimdi etrafımdaki insanlara benim böylesi bir ruh haliyeti içinde olduğumu söylesen inanacak kimseyide bulamayabilirsin iyimi..
pürüzsüz bi gülümseyişin ardında çünkü tüm hissedilenler bende,
ne garip bi ironi değil mi? ne dersin..
doluya koysan almıyor,boşa koysan dolmuyor demiş vakti zamanın birinde ikimizin de atası olan zati muhterem..
bunca yıl sonra bile haklı çıkışı,çok ileri görüşlü biri olduğunu düşündürdü birden bana şimdi şöyle bi bakınca..
***
bazen dünya numunelerinden cömertçe tatmışımın heyecanı ve kalp çarpıntısı,
bazı anlardaysa,yalnızlığa büyük bi iştah kabartıp uzaklara gitmeyi isteyen bir can bende ki..
kendimden uzaklaşıp bi parça geriye baktığımdaysa tek görebildiğim uçup giden ömrümün bir bahar kelebeği gibi gözlerinde taşıdığı hüzün ve pişmanlıklar..
her geçen gün biraz daha çoğalıyor hesabı verilecek anlar.. Ah o çetin hesap günü,yine çöktün içime olanca ağırlığınla,Rabbim ellerimi bırakma ki kaybolup gitmeyeyim sevdiklerinin arasından..
***
özledim arkadaşım geride kalan ne varsa,ve hasretim isteyipte yapamadıklarıma,
büyük bi heyecanla aldığı bir külah dondurmadan bikez dahi ısıramadan yere düşürmüş çocuk gibi şaşkınım,üzgünüm,ve bende ağlasam avazım çıktığı kadar,ona sussun diye yeni dondurma alanlar beni de bi parça görmezlermi..

pervinin park kazası

2011-03-14T11:34:00.001+02:00

yazmaya ihtiyacım var tahminimden de fazla,
pazar gününden beri normal yaşama dönmeye çalışıyorum,pervinin geçirdiği bir kaza sonrası girdiğim şoktan,
düşündükçe hala ağlıyorum,ellerim buz kesiyor,titremeye başlıyorum,
pazar günü parkta kafasını parktaki spor aletlerinden birinin köşesine hızla çarptı (spor aletinin üstünde küçük bi kız vardı)kafasında küçük bi yarık açıldı,ve kanamaya başladı,o an ne yapacağımı şaşırdım,eşim ve babamda fuar için beylikdüzüne gitmişlerdi,bi yandan titriyor diğer yandansa kendimi kaybetmemek için kendimi zorluyordum,kucağıma aldığım gibi hastaneye doğru gitmeye başladım,diğer yandansa eşimi aradım,kendisi uzakta olduğundan kaynımı aramış,sağolsun o yetişti bize,gittiğimiz b.paşa dev.hastanesi,haseki ye gitmemizi söyledi,o arada benim amcamın oğlunada babam haber vermiş,arabayla yanımızda beliriverdi sağolsun,
haseki hastanesinde beyin mr'ı çektiler hemen,hamdolsun korkulacak bişey yok dedi beyin doktoru,ve bir dikiş attılar,attığı çığlıklar hala kulaklarımda, yazarken bile ellerim buz kesti:(
daha yazamıycam sanırım..

sevdimya seni miladım o gündü...

2011-02-22T18:53:00.008+02:00

seni seviyorum,
ela gözlüm..
iyi ki ve de şükür ki varsın,
hayatımın ortağı biricik eşim,
doğum günün kutlu olsun
ve her yeni yaş hayırla gelsin hayatımıza...

당신을 사랑합니다

^.^

bir dönüm noktanız olsun.

2011-02-21T15:35:00.000+02:00

Geçmişi değiştiremeyebiliriz ama gelecek için şansımızı deneyebiliriz.
işte tamda bu cümle benim yumruğumu masaya vurup,evet işte budur hissini yaşadığım anın cümlesidir.
yani biraz daha açık yazacak olursam,ben bu cümleyi kilo verme noktasında kendime misyon edinmiş bulunmaktayım,ama herkes kendine bakan yönüyle,başlamayı çok isteyipte devamlı ertelediği şeylere karşı elede alabilir bu harika sözü.
yada kendine bambaşka bir dönüm noktası belirler.evet ben yine zayıflama yolundayım bildiğiniz üzere,ama bi türlü iki yıl önceki kararlılığı kabullendirememiştim kendime,sonra bigün oturup dedim ben nerde yanlış yapıyorum,neden isteklerime kendim bile dört elle sarılamıyorum,(iki diyetisyen değişikliği de yaptım bu arada,en sonunda buldum,problemin çözümü,iki yıl önce yarım bırakılmış yerden başlamaktı.
evet yine diyetisyenim ESMA ERDİ hanımefendinin kapısını aşındırmaktayım :)
iyi gidiyor,Allah'a şükürler olsun.
bu seferki başlangıcımda daha fazla yazmak istiyorum diyet sürecimi, yediklerimi,hissettiklerimi,zeyıf noktalarımı,yapacağım yeme yanlışlarını,ve iradeli olduğum anları,
velhasıl buralardayım daha sıkça..

barby&kevın ailesi..

2011-02-15T17:40:00.003+02:00

bir varmış bir yokmuş,evvel zaman içinde kalbur saman içinde,derken günlerden birgün,barbi ile kevın tam bir aile olabilmek için evliliklerine altın toplar eklemek istemişler,ve gel zaman git zaman barbi hamile kalmış...

ve barbi ile kevın çifti 9 ay 10 gün sonra nur topu gibi ikiz bebeklerini kucaklarına almışlar:P

masalda burdan sonra boyut değiştirmiş ;D

Mehmet Akif Ersoy'dan..

2011-02-11T15:48:00.000+02:00

Kim kazanmazsa bu dünyada bir ekmek parası, dostunun yüz karası, düşmanının maskarası. (m.akif ersoy)
geçenlerde eşimle tek kişilik bir tiyatroya gittik.konu MehmetAkif Ersoy'un hayatı idi.türkiyede ilk kez yapılan bir tiyatroymuş bu,biz gerçekten bol ve zenginlik içine doğduğumuzamı bu kadar vefa yoksunuyuz ecdada dedim içimden izlerken,ve oldukça da beğendim.
mehmet akif'e göre herkez bir meslek sahibi olmalıymış,buna çok önem verirmiş,yukardaki sözü okuyunca dahada iyi anladım neden önemsediğini bu meseleyi.

bu kadar kilolu çıkmama imkan yok şekerim,ben kendimi bilmemi^^

2011-02-10T17:55:00.000+02:00

Necip Fazıl Kısakürek'ten..

2011-02-09T15:27:00.001+02:00

Yüz daha versem yüz uman yüzler bilirim. Yokuşlara kardeş düzler bilirim. Dünya öküzün üstünde derler ama dünyanın üstünde nice öküzler bilirim. . . ! NFK

Aldığım ilk korece mektup :P

2011-02-07T13:39:00.000+02:00

안녕~zeynep cevik
이름이 zeynep 인가요? 아니면 성인가요?친구들은 당신을 뭐라고 부르나요?장문의 긴 쪽지를 보고 좀 깜짝놀랐어요^^기분도 좋고^^ 감동~ 오늘은 그냥 한국어로 메세지로 보내고 같은 내용을 영어로 번역해서 보낼게요~^^한국어 공부 도움되도록~^^제가 사는 제주도는 아직 겨울입니다. 최근 몇년만에 이렇게 추웠던 적은 없었던 것 같아요~ 겨울이 빨리 가고 따뜻한 봄이 빨리 왔으면 좋겠어요.이스탄불은 이제 눈 내린다면서요? 거기도 추운가봐요~시크릿가든 봤다는 얘기 듣고 좀 깜짝 놀랐어요~ 최근에 끝난 드라마인데 어떻게 봤어요? ^^우리나라에서 시크릿가든은 너무 인기가 많았어요.특히 주인공 '현빈'은 많은 여자들에게 인기가 많습니다. 당신도 현빈을 좋아하나요?^^다음에는 제가 살고 있는 제주도에 대해 적어서 보낼게요^^사진도 같이 보낼수 있으면 같이 찍어서 보낼게요^^감기 조심하세요~
안녕
today, i writed in korean
Next time, i will send the above message translate korean into english
I hope you are studying Korean.

diyet'in olmazsa olmazı.

2011-02-05T18:37:00.000+02:00

1.madde: Kendinizi inandırın.

Kilo vermek isteme nedenlerinizi ve güzel bir vücudun faydalarını maddeler halinde bir kâğıda yazın.
Kendinize;
“Eğer değişirsem ne olacak,
nasıl hissedeceğim,
hayatım daha mı iyi olacak?”
gibi sorular sorun.

koregillerden :)

2011-02-03T18:50:00.001+02:00

Name: 현빈 / Hyun Bin (Hyeon Bin); Real name: 김태평 / Kim Tae Pyung
Yoon Eun-hye : 윤은혜
işte sizlere hoş bir beyefendi ve hanımefendiyle tanıştırdım bugün.
kendileri benim kore dizi camiasındaki favorilerimden,
(birde So Ji-sub (소지섭) var ama onun yeri ayrı bi yazı konusu :P

kendime tahammülü öğrendim.

2011-02-01T14:05:00.003+02:00

Dün sabaha karşı kendimle buluştum,
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum.
Yokuşun başında bir düşman vardı,
onu vurmaya gittim ;
Kendimle vuruştum..

|||||||||||||||||||

üzerime yapışmış bir yalnızlıkla yaşayıp gidiyorum son birkaç aydır,bu yüzden yıl sonunu kaçırdım muhasebe için ve iyi dilekler dilemekte gelmedi kendime,yılın başınıda kaçırınca..
anlamsız değilim ama ağzımda anlama hasret biraraya gelmeyi isteyen sevgi kırığı cümlelerim dolu,yazasım var ellerim varmıyor,dost omuzu olsa hani şuracıkta bi ağlayıversem içim dışım akça pakça belki iyi olurdum gibi,aslında kötüde değilim,ama dediğim gibi öyle böyle işte..
zaman hayatımdan çalarken en değerli anlarımı sessizce izliyorum her zamanki kadar yarım yarım yaşayarak kenarıdan,
eşimi özlüyorum,kızımı özlüyorum,yapmayı hayal edipte bi türlü yapamadığım onca şeyi özlüyorum,çılgın düşüncelerimin kahkahalarının sesi çınlıyor kulaklarımda,bense bi tebessümle geçiştiriyorum yine olanca kurnazlığımla isteklerimi..
özlüyorum içimde biyerlerde korkakça bekleyen samimiyetimi,ve sabırsızca ümit ediyorum kilometrelerce ötelerden hayatıma teğet bile geçmeyenlerin cümlelerini,ah şu beklentiler oyuyorlar insanın gülen bakışlarının gözbebeklerini her geçen saniyede sanki,ve herşeyin üstüne,blendırdan çekilip,kıyılmış heyecanlarım,ve benim adamı sinir üstüne sinir eden rahat pervasızlığım..
bir üçüncü bakışla baktığımda yazdıklarıma az buçuk sinirlenmişlik havası sezdim sanki kendimde,ama sorsamda cevaplamazki bu mübarek içimdeki,hep atarda atar içine kendi kendine nasıl başa çıkıyor bazen hayret bile etmiyor değilim,herneyse,onada eywallah..
belki ilk adımı attığım tüm merhabalarım yüzünde korkusuzca bi gülümseme bulduklarımadır,ama onlarda bıraktılar bi kere bile tutmadıkları ellerimi,bi izde gülen yüzlerden hatıra kaldı bana iyimi..
derin bi nefes aldım şimdi,ve nefes alınca farkettimki hala hayattayım..
işyerinde odamdayım şimdi,telefonum çalmıyor,e-maillerime baktım sadece spam postalar,galiba günün bu saatinde tamda yapayalnızım,bi başımayım(aslında yalnızlık dediğim şey beden yalnızlığı değil,sevgi yoksunluğu bende,delice sevilmeye ihtiyazım var,sırılsıklam bi aşka,dudaklarım acıyana kadar gülmeye,bıkkınlık derecesindeki sarılmalara,başımı kaldırdığımda beni seyreden bakışlara,suskunda olsa sırılsıklamda olsa heyecanlara..
bu rutin hissizlik,heyecansızlık belimi büken,acaba herşey yaşlanırken bedenim dahi gençliğini yitirmişken açgözlülükle çokmu şey istemekteyim..
işte böylece yürüyorum hayatta,
ve Rabbe şükürler olsun verdikleri için,asla şikayet değil şu yukarda yazdıklarım sadece içime yerleştirdiği duygu kefelerimin boşluğunun normal olup olmadığını sormaktı kendime bir an olsun..
neyse..

erzurum winter games..

2011-01-27T14:41:00.000+02:00

öylesine,böylesine..

2011-01-19T16:50:00.003+02:00

Düştüğünde "Acımadıki'' Diyen Çocuklar Gibi Gizlemek İstiyorum Acılarımı, Umutsuzluklarımı..

*****

Soğudum yeryüzünden,yαr yüzünden...

happy new year wishes..

2010-12-31T09:55:00.000+02:00

SNOW QUEEN..( 눈의 여왕 )

2010-12-17T13:54:00.001+02:00

İSTANBUL'A KAR YAĞIYOR..
HER ZAMAN ELLERİM ÜŞÜRDÜ,
BUGÜN İÇİM ÜŞÜYOR.

siz hiç şişman oldunuz mu?

2010-12-06T11:29:00.000+02:00

ben,ne yazarak başlamalıyım yukardaki sorduğum sorunun,bende bulduğu yeri anlatmak adına bilemiyorum.hayatında birkaç kilo bile fazlalıklarla başı derde girmemiş birileri için oldukça gereksiz bununda farkındayım,ama benim yirmidokuz yıllık hayatımın büyük bi kısmında hayatımdaki belkide en ciddi engellerden biriydi"FAZLA KİLOLAR".
kilolu olduğum için hep eksikti özgüvenim,ve kilolu olduğum için bi beden dar gelirdi çoğu zaman giydiklerim.bekarken gençliğimi gölgeledi,hiçbirzaman içimden geldiği gibi davranmama izin vermedi,önüne gelen herkesin benimle ilgili yorum yapabilmesine mahal tanıdı bazende,doğumhanedeki erkek doktor bile beni kırmaktan bir an bile terettüt etmedi kilolarım yüzünden.
evliliğimdede şikayet edip durdum genelde bilirsiniz,monotonluktan,sevilmediğimden,çekici bulunmadığımdan..
eşim;
kilolu diye 65 yaşındaki annesine bile vakti zamanın birinde laf söyleyip kalbini incitmiş eşim.
çoğu zaman içine attı bu bende gördüğü rahatsızlığı,beni kırmamak adına.
ama buda sevgiyle beslenen beni dahada uzaklaştırıp tutkulardan,psikolojik olarak yıpranan yüreğimdeki delikleri,yiyeceklerle yamama gibi bir davranışa itti.yani şişmanım diye koca bir yalnız dünyanın içinde yaşamaya,ve o dünyada kaldıkçada yemeğe devam ettim,çikolatanın içindeki şekerin bi parça olsun hayatımada tat getirmesini ümid ederek belki..
çok uzatacak değilim,çünkü üstünü örtmeyip bu yarayı kanatmaya karar verdim canım acısada,ve bu konuda kendime dürüst olmaya,
bilirsiniz bir diyetisyen yardımıyla verdiğim 22 kilonun 20 kilosunu geri aldığımı bir yıl içinde(bunu yazmak çok zor gerçektende:)
yeni bir başlangıç yaptım yine ben,4 aralık itibariyle,yeni bi diyetisyene başladım.
yine herzamanki kadar güçsüz,kararsız ve hatta yiyeceklere karşı iradesiz olabilirim,ama ne istediğimi biliyorum tamda şimdi.
sevilmek istiyorsam,önce ben kendimi sevmeliyim.
ve artık şunuda biliyorum ki"acı başka birinin verdiği birşey değil,en çok kendimiz yakıyoruz kendi canımızı"..

son dakika !

2010-11-24T16:35:00.007+02:00

4 ARALIK'I BEKLEYİN...

şişman cadıya hayattan çıkarımlar.

2010-11-13T10:35:00.005+02:00

sevilmiyorsan bütün suç senin,
çünkü şişmansın,
şişmanlar güzel değildir,ve güzel olmayan sevilmez.
iç güzelliği diye başlayan cümlelere aldanma sakın,
dünya kuruldu kurulalı düzen böyle,
erkek gözü güzeli sever,
gözünün sevdiğini gönlü sever,
şişmansan sevilmeye dair umudun olmasın sakın,
çünkü şişman kadın çirkindir,
ve göz çirkini asla sevmez.

senden her halinle hoşlanıyorum,ama...

2010-11-12T12:31:00.004+02:00

-"başını ellerinin arasına almış,ne düşünüyorsun böyle kara kara"dedi adam,yol kenarı çay bahçesinde soluklanan Anna'ya..
Anna,biraz şaşmış az buçukta korkmuş bir ruh haliyle kaldırdı gözlerini anlamsızca baktığı yerden.
sureti dalgın,sireti paramparça olmuş Anna:
"canım sıkkın,canım yorgun,canım bezgin,canım hayal kırıklıkları içinde.."diyebildi sadece.
---
benim durumumda farklı sayılmaz,Anna'dan.
üzerimde büyük beklentiler oluşturmuş,ve beklediklerini her fırsatta dile getirip,benim üzülüşümü gereksiz gören biri var benimde hayatımda.
gerçekten aşkın tek kişilik olduğuna inanıyorum artık ben,herkes kendi bilincinde yaşıyor aşkı,ve farkında olmadan en büyük engeli oluşturuyor diğeri için,
oysa evlilik,yürünecek hayat yolunda dayak direk olmaktır eşine,sarılmaktır belki hiçbirşey diyemeden çoğu zaman.ama,yanında var olduğunu hissettirerek..
açıkçası ben yürüdüğüm yolda çoğu zaman yalnız hissettim kendimi,içimdeki yalnızlığı doldurmak için uğraşlar buldum kendime,bu bazen şiir yazmak,bazen kore dizilerinde kaybolmak oldu.benim için,en çokta belki içimde kendi kendime idare eder bir yaşam yordu beni bu evlilikte,
artık hayata karşı bir heyecan duymuyorum,hayatım çatlak bir aynanın üzerindeki nesneler kadar çok boyutlu,yaşanan ana,ve kişilere göre davranıyorum,kendim gibi olabildiğim bir yerim yok,artık kendim gibi olmakta istemiyorum,çünkü çok yorucu,ve ben şimdiden vücüdu ısınmamış bir koşucunun saatlerce koştuktan sonraki adele ağrılarını çekiyorum çoğu zaman..
herneyse,
benimde bugün canım sıkkın,canım yorgun,canım kırgın,canım ağlama modunda..
oysa dışarda iliklerine kadar insanı ısıtan güneş,ve yüzünde hafifçe esen bi rüzgar,yani hiçte benim halime uygun görünmüyor :)
----
saçlarımı okşayıp gözlerime bakacak,yüzüme gülümseyecek biri olsa şimdilerde etrafımda..
sevilmeye ihtiyacım var,ama kimselere beni severmisin diycek cesaretim yok.
ne tuhaf değilmi..
açıkçası,bence fazlasıyla tuhaf,
küçükken çok masal okumuş olmalıyım,bigün benide seveceklerine kendimi fazla ikna etmiş olmalıyım,belki bundan bu kadar içerleyişim sahipsizliğime..
Anna...
sana ve kendime diyebileceğim tek söz belkide:"boşver"
herkes kadar sıradan olmayı dene hayatta,sıradan olmayı becerirsen sıradışı heyecanlarının avuçlarında acı çekmezsin böylesine,
bende daha tam anlamıyla başarabilmiş değilim,ama deniyorum inan sıradanlığı..
beni her halimle sevdiğini söyleyip ardından ama diye başlayan cümleler hiç çekici gelmiyorlar artık,
ben kabullendim Anna,
Aşk dedikleri şey tek kişilik...

G-20 Seoul çıkarması

2010-11-11T10:26:00.002+02:00

Küresel finansal krize karşı ortak tutum arayışında olan 19 ülke ve AB'den oluşan g-20 finansal düzenlemelerde reform için bir eylem planı ve dünya ekonomisinin canlandırılması için bir yol haritası oluşturmak üzere düzenlenmiştir.
Uluslararası Para Fonu (IMF) verilerinden yapılan derlemeye göre, G-20'ye üye ülkeler ABD, Japonya, Almanya, Fransa, ingiltere, italya, Kanada, Türkiye, Arjantin, Avustralya, Brezilya, Çin, Endonezya, Hindistan, Rusya, Meksika, Güney Kore, Güney Afrika ve Suudi Arabistan'dır.bu yıl ikincisi Güney Kore'nin başkenti Seoul de düzenlenmektedir.düzenlenmektedir diyorum çünkü bugün ve yarın iki gün sürecek bu görüşmeler.eee malum kore olurda bahsetmeden olur mu hiç :P
(neyse şimdilik bukadar bilgi yeter gibi fazlada abartmayayım dimi..)

나도보고 싶었어 ( I missed you )

2010-10-28T17:59:00.002+03:00

anyong !
işyerindeyim,
eve çıkmak için son 10 dakikam kaldı,aslında niyetim,üç-beş paragraf sorusu çözmekti,ama uzun zamandır uğrayamadığım blogumu,ve çoğu zaman okunmaya layık olmasada yadıklarım,yazmak,ve belkide içimi dökmek buraya en çokta özlediğim..
bir iki satırda olsa eklemek güzel olur inş.
hafta sonu iki adet mevlütdeydim,biri amcamın kızının diğeri eltimin oğlunun bebek mevlütüydü,bu arada pervinin doğumunda evlenen almanyadaki görümcemin hamile olduğunu öğrendim,üstelik af kapsamında yarım bıraktığı marmara ünv.çocuk gelişimi bölümünü tamamlamak için türkiyede bu aralar,eşi almanyaya geri döndü,oda kararsızlığın ardından öğrenci oldu aradan geçen 8 yılın ardından.(ne güzeldi öğrencilik günleri,ooy oy gençliğim geldi aklıma:P
eşimin işyeriyle arası 7 senenin ardından ayrılacak gibi gözüküyo bayram tatiliyle birlikte,bakalım bundan sonrası için nasibimiz nerdeyse orası,hakkımızda hayırlısı inş.bol bol dersem abartmış olurum da fırsat buldukça ders çalışıyorum,kore dizilerini epey seyrelttim,nerdeyse hiç izleyemiyorum desem yeridir,ama koreceyi duymayı özledimbo arada korece özledim nadu bogoşippo diye söyleniyo aklıma gelmişkene sıkıştırıveriyim:P
ben kaçar,a.e.oln..öptüm herkesleri teker teker gül yanaklarından..

titredi yine o en gizli yeri kalbimin...

2010-10-07T15:35:00.000+03:00

Kalbin ortaya koyduğu öyle sebepler vardır ki; akıl onları asla bilemez.
(bugüne bu söz yeter,fazlası vücut kimyasına zarar ;)

yağmur canımı acıtıyorsun herşeyinle..

2010-10-02T10:50:00.003+03:00

bugün gönlümde gök gürültülü sağnak bi yağmur var, mevsimidir yağmurun abartma diyorum kendime,ama..
hazırlıksız yakalanmak belkide,
ettiğim bunca sızlanmanın sebebi,
saçlarım ıslak,ayaklarım da suda,
ufak bi delikten su almaya başlayan balıkçı tekneleri gibi gönlüm,
suyun kaldırma kuvvetine bırakıp kendimi,
beni suyun üstünde tutmasını dilerken,
farkındayım bu içime sızan suların bigün,
tüm heyecanımı ansızın derinlere çekeceğinin..

hatun kişiden felsefenin Ğ'si..

2010-09-17T18:34:00.004+03:00

bugünlerde aramaz sormaz oldum kimseleri,çok hayırsız çıktım çok :P
Allah korusun canım,hayırlı eylesin hepimizi..
efendim elbetteki bahaneyi şahanelerim var benimde herkes kadar..neler yapmaktayım buralarda olmadığım vakitlerde diye yazacak olursam bi parça; işe gidip geliyorum son beş yıldır yaptığım gibi,haftasonları dersane var,akşamları başparmağımın pansumanları var haftada iki kere(kendim pansuman yapmıyorum,protezleri parmağıma pansuman sonrası yerleştiremediğimden,hastaneye gidiyorum)sonra kpss için soru çözmeye çalışıyorum,her nekadar şimdilik akıbeti belli olmasada sınavın,kızım geldi bildiğiniz üzre 55 günlük ayrılığın ardından,onunla vakit geçiriyorum akşamları(bu arada sanki bu ayrılığın ardından daha bi düşkün olmuş bana gibi hissediyorum,sabahları işe gitme annecim demeye başladı yine,üzülüyorum:(
sonra eskisi kadar olmasada çok bunaldığımda yine soluğu kore dizilerinde alıyorum,yaw harbi yarı koreli oldum çıktım iyi mi..(bu arada istanbul atatürk havaalanından G.Korenin başkenti seoul'e direk uçuş var haftada iki kere,daha önce demişmiydim bilmem,dediysem de hatırlatma olsun,tek gidiş THY bilet fiyatları:
1335 TL.)inş. bigün oralara gitmek istiyorum ben yauw..
neyse,konuyu dağıtmayalım,
aslında biras kokoşluğum az buçukta çocukluğum üstümde son günlerde,parmağımdaki sargılardan dolayı alen delonum şarkısına eşlik edemesemde yettiğince,ilk kez duyduğum,hatta anlamını bile bilmediğim ispanyolca bir şarkının duygusallığında kimliğini buluyor gözyaşlarım,
daha yazasım var aslında ama acil çıkmalıyım,şimdilik eyvallah uğrayanlara..

2010 Dünya Basketbol Şampiyonası Türkiye

2010-09-13T13:56:00.003+03:00

2010 dünya basketbol şampiyonası bu yıl türkiyede yapıldı,dün gecede final gecesiydi.istanbul sinan erdem stadında.cumhurbaşkanı ve başbakanad ordaydı,ve onbinlerce basketbol sevdalısı taraftarlar da..
Dün gece Amerika'ya yenildik, Dünya Şampiyonası'nda ikinci olduk, altın madalyayı kaçırdık. Gerçek bu; fakat dramatik bir son değil yaşadığımız, umut dolu geleceğe atılan ilk adım aslında...
maçın başından beri bir türlü skoru lehine çeviremeyen Türkiye, destanı kupayla tamamlayamadı ama dünya ikinciliği ile hepimizi gururlandırdı.
teşekkürler 12 dev adam ^.^

Bayram ve ardı sıra gelen Referandum.

2010-09-12T11:45:00.000+03:00

herkesin geçmiş ramazan bayramını kutlarım,bayramda olabildiğince az yer gezmiş olmama rağmen(ayağımdan dolayı) yinede oldukça yoruldum.pervinimize kavuştuk arefeye bir gün kala şükür,çook özlemişim kuzumu çok,Rabbime şükürler olsun bikez daha layık olamasakta bizleri pervinle lütuflandırdığı için.tam 55 günlük bir ayrılığın ardından kavuştuk,oldukça değişmiş,kelimeleri dahada seçerek,ve yerinde kullanıyor,babam sağolsun birasda fazla şımarmış:)bayramın ardından gelen referandum sabahı herkesi bize kahvaltıya çağırdım,almanyadaki görümcemler dahil 16 kişi olduk,sonrada demokratik düşüncemizi sandıklarda belli etmek için oy vermeye gittik,%58 evet-%42 hayır çıktı sandıklardan.inş. netice hakkımızda hayırlı olandır,zira daha çok fırın ekmek yememiz lazım demokratikleşme yolunda ülke olarak kanımca.umarım bu başlangıç aralanan kapının ardına dek açıkmasına vesile olur en kısa zamanda.bu güne damgasını vuran önemli bir diğer notta elbette herkesten hayır oyu isteyen sayın kemal kılıçdaroğlu'nun oy kullanamamış olması.zaten sayın kemal bey'in oğlu da yüksek lisans yapmaya güney koreye gitmişti,ve deniz baykal'ın torunuda kolombiya üniversitesine eğitim için gittiydi,ettimi size üç oy.heba oldu güzelim! "hayır" oyları :P
(neyse siyaseti çok konuşmak iyi diil bence,insana yapışıp kalıyo sonra bi kenarından,tekrar hayırlara vesile olsun diyip bitireyim yazıyı.. )

sol ayak başparmağım s.o.s. veriyor.

2010-08-31T16:42:00.002+03:00

geçen çarşamba tırnak batması sorunumla yüzleştim,ve cesaretimi toplayıp ameliyat oldum,daha doğrusu tırnağı tamamen çekmeden tedavi eden bir doktora gittim,protez-ortez yöntemi uyguluyor,iran asıllı bir doktor,uzmanlığını çapa tıp fakültesinde yapmış burda,velhasıl doktorun doktorluğunu beğendim,bu uyguladığı yöntem de tırnak batmasının tekrarlaması çok çok düşük ihtimal.aslında geçen yıl bir doktora gitmiştim ben,bayan doktor bu doktora gitmemi söylemişti,ama anca bir yıl sonra gidebildim,korktuğumdan.pansumanlarda çok canım yanıyor,ve ayağım şişik olduğundan ayakkabı,hatta terliklerime bile sığmadığından,sok ayağıma eşimin kocaman terliklerini giyip gelebiliyorum işe,sanırım iyileşmesi biraz zaman alacak,Allah'ım lütfen iyileşsin,tüm şifa arayanlara şifa ver ve banada Rabbim,bu tırnak batması çok mühim bişey,sakın benim gibi sallamayın aylarca,siz siz olun daha başlar başlamaz gidin doktora,çok acı verici bişey çook...

NASIL BRE ?

2010-08-20T13:06:00.003+03:00

Yavuz Selim Han ve canyoldaşı Hasan Can,Mısır seferine çıkacakları gün kayıkla Üsküdar’a geçerler.
Nedendir bilinmez Sultan, yoldaşına takılır:
- "Hasan Can kahvaltı yaptın mı?
"Hasan Can cevap verir:
- "Evet sultanım!"
- "Yumurta seversin değil mi?"
- "Evet sultanım!"
Aradan yıllar geçer. Yollar, muharebeler, insanlar, şehirler...
Nihayet Mısır seferi biter, İstanbul’a gelirler. Şimdi yine sandaldadırlar.
Ama bu kez yönleri Sarayburnu’nadır.
Sultan ansızın Hasan Can’a döner:
- "Nasıl bre?
"Cevap ışık hızıyla gelir:
- "Rafadan sultanım!"
Birlikte düşünmek, beraber hissetmek...
‘Hemhâl olmak’ denilen şey bu olsa gerek.
Hasan Can Hazretleri Bursa Yeşil Türbe haziresinde medfûndur.
(hayırlı cumalar olsun efendim,bu mübarek ramazan ayının cuma gününde hayır dua ile atalarımızı hatırlayalım istedim..

eltim doğum yaptı ömerimiz hoşgeldi aileye.

2010-08-19T11:11:00.000+03:00

bugün sabahtan sezeryan için gitmişti eltim hastaneye,ve şükür kavuştuk oğluşumuza,ikiside iyiler,çok şirin bir bebek ben eltime benzettim,tabi büyüdükçe değişir yüz ifadesi,akşam iftar sonrası ziyaretine gittik hastaneye,açıkçası hastanedeki rahatlığını ve hemşirelerin ilgisini görünce biraz içim burkuldu,kendi doğum yaptığım günleri anımsadım,ve maruz kadığım psikolojik muamemeleerde ne kadar yıprandığım aklıma geldi,işten ayrılmadan önce para biriktirmeye karar verdim,bi kez daha hamile kalırsam doğum için istediğim hastaneye gidebilirim bende,hem birikmiş param olduğu için kendimi para konusunda ezik te hissetmem,neyse..

yaktım gemileri yine hiç arkama bakmadan.

2010-08-18T11:33:00.000+03:00

ya ben işten çıkınca nasıl yaşıycam bilmiyorum,varya eşim dahi olsa kimseden para isteyebilme gibi bi alışkanlığım yok,yani al şu parayı bile dese istemem var param derim,böylede bi uyuzum işte,
keşke kendime ait bir sabit gelirim olsa,kimseye karşı ezik hissetmesem kendimi,heleki eşime kırılmışsam öl allah bi daha unutmam o anı ve bidaha hiç bişey almam ondan,biraz kinciyim galiba,
mesela geçen gün bisiklet almış kendine 400 tl ye,şimdi o bisikleti ne koyacak nede kullanabileceğin bir yerimiz yok,sokaklar zaten daracık,ilerleyen zamanda alırıdın yazık alıp kullanamayacan çürüycek dediydim,aman nerden dedim keşke alıp başımı öteki odaya gitseydim ne hali varsa görsün deyip,demediğini bırakmadı bana,en sonunda,zayıf bi noktamı yakalamış olmanın verdiği bir mutlulukla dediki,sen lcw gidip çok rahat para harcıyosunya,bende bunu almak istedim dedi,o an o kadar kırıldımki ona,ben bisiklet almış oluşuna değil zamansız alışına fikrimi söylemiştim sadece,demekki benim aldıklarım gözüne batıyo ve böyle fırsatını buldukça bana karşı kullanacak,öyle olsun bende bi daha senden haberli bişey yaparmıyım,tövbe ki yapmam,bundan böyle ne aldığımı gösteririm sana nede yanında bişey alırım,akşamda zaten markete gittik iki paket limonata aldım,evde varya neden alıyosdun felanlar bıraktım tabi sinirle,evde meyve suyu olduğu halde kendisi 8-10 paket birden alıyo bazen,ay herneyse o kadar birikmişimki eşime yaptığı herşey gözüme batıyo,söyledikleri diken gibi canımı acıtıyo,
havalar ısınalı ayrı yatıyoruz genelde,böyle kızgın olduğumda ona,yaşlı insanların neden yataklarını ayırdıklarını daha iyi anlıyorum,
sanırım bi kitap yazmalıyım "evliliklerin ömrü,uzatmalar dahil 5 yıl" diye,ondan sonrası kabullenilmiş,alışkanlığa dönüşülmüş bir evi paylaşmadan öte bişey değil.
artık o eski ben değilim,içimdeki çocuğu öldürdü evli olduğum bu beş yıl,eşimden bir çift aşk sözü duymak için bütün gün yalvardığım günler geride kaldı,artık ihtiyacım yok yapmacık sözlerine,sevme beni diycem bundan sonra,ama zaten hiç sevmedinki beni,bu yüzden sorun olmaz senin için..

açık hava da eyüp sultan iftartı

2010-08-17T09:57:00.000+03:00

eşimin arkadaşları ali ve faruk ile beraber akşam iftarda eyüpte buluşmaya sözleştik(ailecek),tabi yelizin annesi ve benim kayınvalidemde gelmişler,ben işyerinden yürüyerek eyüpe gittiğim için habersizdim açıkçası,nerde oturup yiyeceğiz felan bi bilgim yoktu,
aynı resimdeki gibi bir kalabalığın içine kilimi sermiş bizimkilerde,biraz yiyecekte getirmişler,poğaça börek gibi,velhasıl iftarı açıkhavada yaptık,
aslında kendi fikrimi beyan edecek olursam,insanların kaynaşması dına olumlu karşılıyor olsamda,kendim bu tür kalabalıkların içinde olmayı sevmiyorum,belki gün içerisinde gürültüden yorulan beynimin sessizlik arayışıda diyebiliriz sebeplerden birine,
öyle işte,hoşlanmamışta olsam bu durumdan belli etmedim kimseye,ve yelizle biraraya gelmekte güzeldi,(rusyada yaşadıkları için yılda birkere anca görüşebiliyoruz)

Anna'yıda sevmediler benim kadar.

2010-08-12T22:34:00.000+03:00

üçüncü tekil şahısların yaşamları arasına gizlediğim duygularımın,bana ve korkaklığıma gönül koyuşlarının bir iç boşaltımıdır bu desek,eksik belki,ama fazla olmaz inan yazılacaklar.
neden böylesine kendimi yalnızlık ormanında çalı çırpı ardına gizleme gayretim,ve neden yüzleşme anları bu kadar sızlatıyor o en derin yerini kalbimin,sanada böyle olmuşmuydu hiç anna,ardında bırakıp gidenin gitmişliğine alışmışlık yüklü uzun bir isim cümlesine yerleştirip öteki deyip geçip gidebilmişsindir de,bu elimizi bırakmamaya söz vermiş,seni ve beni birinci çoğul şahış makamına,yalnızlığın yalınlığından biz kalabalığına çekip çıkaranlara ne demeli annam,sen söyle bildiğin bişey varsa,verilen sözlere dair,
ben daha 62.ayda tökezlerken,geçermi dersin bu yapayalnızlıkla yanındakiyle bir ömür,keşkeler niye bu kadar çoğaldılar,ve bir virüs gibi yayıldılar içimize annam,bu keşkeli pişmanlıklar,ötekilerden daha az can yakıcı değil inan,sevilmemek sevgiye aç bir yüreğe verilebilecek en büyük ceza olsa gerek,bir bilsen sevilmeye ne kadar muhtacım,şu sıcak yaz kuraklığı gibi büyüyor içimdeki çatlaklar,ve ümitsizliğe düşmemek,herşeyden vazgeçmemek işten bile değil..
annam,bizide severlermi bi bayram sabahı olsun öpüp gözlerimizden,iyiki varsın diyenimiz olurmu şu yalan dünyadan göçüp gitmeden,
dünya lezzetlerinin tadı tuzu kaçmış,ve hatta lezzet vermek bi yana televizyon dizileri kadar yapmacık.
en çok içimi yaralıyan da ne biliyormusun,sevilmediğime şüphe dahi edemiyecek kadar emin oluşum,sevilmiyorum anna,beni seven bir erkek yok şu dünyada,bakışlarımdan anlayanım,gözyaşlarımı öpenim yok,yalnızlığı iliklerime kadar hissedip tir tir titrerken beni sarıp sarmalayan kollar yok,nazımı çekecek hiçkimsem yok,
böyle kolayca yazdığıma aldanma anna,şuraya her dökülen kelime içimde biyerleri kanatıpta sökülüyor sanki,
aman kimse duymasın anna,biz bize ağlaşalım,kimse bilmesin ödünç aldığımız polyannanın gülüşlerini,
acıyan yanlarımızı yine kendimize saklayalım,kadınsı yanlarımızı ortaya çıkarmaya lüzum yok,nede olsa kadın olarak bizi arzulayan kimsemiz yok,neden diye sorma sakın,üzülürsün şişmanlığını yüzüne haykırırsam şimdi,yoksa bilmiyormuydun anna,şişman kadın asla güzel değildir,neyse üzülme daha fazla..
aklıma gelene de bak şimdi anna,sinanın mihrimah sultana aşkını kıskandım bikez daha,iyimi?
bu kıskançlık çok illet bişey bende,eskiden de bu kadar kıskançmıydım acaba?
anna bi sen varsın bi de ben bildiğim,sevilmediği için bunca acıyı çeken,
anna,biriktirme vakti şimdi yaşanacakları,
ve taşma sınırına dayandığında birikenler,ben yine uğrarım senin dost yüzüne,
hoşçakal anna..

benden karalamalar.

2010-07-23T13:33:00.002+03:00

bugün pervin samsuna gideli sekiz gün oldu.annemlerle birlikte iki ay kadar kalacaklar.şimdiden çok özledim kızımı,Rabbime emanet.hergün sesini duymak için arıyorum onu,kızımla konuşmak özlemimi bi nebze olsun dayanılır hale getiriyor,
bende kpss kursuna yazıldım haftasonları,cumartesi iş çıkışı gidiyorum hemen,akşama kadar,pazarda sabah dokuzdan akşama kadar,havaların sıcak gitmesi biraz zorluyo ders çalışma konusunda açık söylemem gerekirse,ama madem niyetine girdim,elimden gelenin en iyisini yapmalıyım,gersi takdiri ilahi,Rab dilemişse olur,o dilememişsede yapacak bişey yok,
eşim 10 temmuzdaki kpss ye girdi,120 sorudan 107.5 neti var,inş. bende onun kadar başarılı olurum.
hala hamilelik konusunda Rabbimden hayırlı sağlıklı ikiz erkek evlatlar istiyorum,ama hala hamile değilim ^.^
birde bu aralar emine ablamın evini taşıycaz,
şimdi cuma saati olduğu için biras yoğunluk var burada,dikkatimi toplayıp yazı yazamıyorum,neyse şimdilik bu kadar diyelim.

şarkıların içinden geçerken.

2010-07-21T15:45:00.008+03:00

Yüregime basa basa içimden yar gidiyor
....
Salını da salını da düştün içime
Hadi çıkar çıkarabilirsen
....
Sinsi hayat ihtirası bana hiç uğramadı
Dünya malı zenginin olsun sen benim adamım
....
hatıralar bende ağlar
neredesin ayyüzlüm
....
Aylar mevsimler derken
Seneler sensiz geçti
....
Ve sen gittin
Ben hala seni seven
....
Kırık kalpler durağında inecek var
....
Birini hiç unutmadığım o küçük şehirde bıraktım
Dönemedim,
kimbilir,
belki dönsem de bulamazdım
....

pervinin samsun tatili

2010-07-15T16:52:00.000+03:00

pervinimiz annemlerle samsuna yola çıktı bugün,üç aylıkken gittiydik pervinle ikimiz samsuna,şimdi ise üç yaşında oldu kızım ve bensiz annanesi,dedesi ve teyzesiyle çıktı yola,iki ay kadar kalacak nasipse,zor olacak ama dayanmak zorundayız,hem inş. onada iyi olacak memleket havası almak..

Eskiden Ne Güzel Cahildik

2010-06-30T12:17:00.001+03:00

Dışarıda kar...

Ama kuzine içten içe öyle yanıyor ki.

Kuzinenin üzerinde demir maşa...

Maşanın üzerinde de ekmek dilimleri.

Aydınlık bir kış sabahı ve kızarmış ekmek kokusu...

Sucuk lükstü. Yumurta lezzetli. Ekmek her zaman ekmek gibi...

Bir kez olsun kümesten yumurta almamış, bir kez olsun o kızarmış ekmeğin kokusunu duymamış ve fakat alışveriş merkezlerinin restoran katlarında, boğucu bir gürültü ve havasızlık içinde hamburger keyfine fit olmuş çocuklar ve gençler için ben ne kadar yaşlıyım...

Dışarıda kar...

İçeride kanaat...

İçeride huzur...

Televizyon yoktu.

Gazete de her zaman olmazdı.

Öyle güzel cahildik ki, keyfimiz bozulmazdı hiç!

Portakal kabuklarını sobanın üzerine dizer, kokusuna râm olurduk.

Kestane közlemek büsbütün bir gecenin akıllara seza mutluluğuydu.

Sonra illa ki, büyüklerin anlattığı hikâyeler, hatıralar...

Birçoğu arızalı ve tedaviye muhtaç beyinlerden çıkma dizilerin ve filmlerin açtığı hasarlar yerine,

geniş ve besleyici bir masal dünyası...

Lezzet bir tarafa, kokuya da hasret kalacağımız kimin aklına gelirdi? Ekmeklerimiz el değerek üretilirdi, sağlıklıydı, lezzetliydi ve mis gibi kokardı. Çay da kokardı...

Domates de...

Bütün bu nefasete, küçücük bir bakkal dükkânının zenginliği yetiyordu. Dışarıda kar...

İçeride huzur...

Zam endişesi, doğal gazın kesilme korkusu,

yolda kalma telaşı, rejim tehlikesi...

Kimin umurunda...

Ne güzel cahildik.

Mutluluğun resmini çiziyorduk...

5. evlilik yıldönümümüz

2010-06-25T12:06:00.000+03:00

uzun uzadıya başlayan cümleler kuracak değilim,neden mi çünkü unutulmuş bir günden öyle anlatılacak bişey bulamadığımdan,sanırım artık evliliğimiz alışkanlığa dönüşmüş olmalı,herneyse..

zeyneb'in yirmi dokuzuncu doğum günü..

2010-06-23T16:53:00.004+03:00

günlerden salı,aylardan haziran,

yirmili yaşlarımın son durağına doğru ilerlediğim o son virajı da dönmüş bulunmaktayım dün itibari ile..

artık çook uzaklarda,ve hatta hiçbir zaman gelmez dediğim yaşlarım,birer birer uğrayıp kapıma,hızlıca terkettiler bile çoktan beni,

bir zamanlar hayallerim vardı yirmili yaşlarıma dair..

yirmiiki de üniversiteyi bitirip,yirmi beşe kadar çoktan sökmüş olacaktım ingilizceyi,iyi bir işim olacaktı,ve hobi olarak yazdığım ilk kitabım yayınevinde ikinci baskısını bile yapmış olacaktı,

en az iki ülke görmüş olacaktım yirmi sekizimden önce..

eşimle ve üç çocuğumla güneşli pazar günlerini fırsat bilip her seferinde,yıldız parkına atacaktık kendimizi,kızım bisikletine binmeye çalışırken,ikizler topun peşinde koşturacaktı,kahvaltının ardından gözlerine çöken uykuya karşı koyamayan eşim,kolunu bir yastık gibi başının altına kıvırıp uzanıverecekti sereserpe kilimin üzerine,ve ben sadece ailemi seyredip mutlu olacaktım yirmi dokuzumdan önce,

üsküdar da denizi daracık mutfak penceresinden de olsa gören,geniş ama mütevazi bir evde oturacaktım..

aynı gönül dilini paylaştığım en az iki komşum olacaktı alt kattaki dairelerde,bir telaş içinde geçen günlerimde güvenle çocuklarımı emanet edebileceğim,bazı akşamlar ailecek bizim balkon masasının etrafında mangal ve çay eşliğinde muhabbet edebildiğimiz dostlarımız..

sonra mahallenin ihtiyaç sahiplerini bulup gizlice,rabbin bize bahşettiklerini bir vesile sayan,birkaç gönüllü insan işte,onların arasında olacaktım,hiç tanımadığımız o insanların daralmış hallerine uzanan ellerimize dua ile karşılık veren o insanların,gözyaşlarına karışan gözyaşlarım olmalıydı otuzumdan önce..

sonra atlayıp bir yaz tatilinde arabaya,annemi çok istediği konyaya götürmeliydim,ondan öncede kayınvalidemin beypazarındaki akrabalarına uğramakta gerek oralara kadar gitmişken..

üniversitede bana evini,gönlünü açan ev annelerim gibi bir ev annesi olmalıydım,her sıkıntılarına koşturduğum istanbul gurbetindeki üniversiteli kızlarımın...

evimde her cumartesi sohbetler olmalıydı,ayrıca mahallede de cuma günleri sohbetler olmalıydı,komşular toplanmalıydı,böylesi organizasyonlar için üst kattaki çatı katı her daim temiz ve hazır bulundurulmalıydı,diğer başka bir günde mesela eşimin programı olmalıydı yine bizde,evimize gelen ağzı dualı bereketli,içimizi huzurla dolduran insanlar açmalıydı kapımızı,otuz beşimden önce..

ve Rabbim onun yolunda koşturan,malını ve ömrünü harcayan cömertlerle yarışmayı nasip etmeliydi inş.bana her daim..

...

yazdıkça yazmak geliyor içimden ama şimdilik bu kadar kafi,

aslında doğumgünüme dair bikaç satır yazı yazmaktı aklımdan geçen,kardeşlerimin süpriz bir pasta ile akşamki ziyaretleri,hediyeleri,akşamki muhabbetlerimiz felan,birde belki bi parça G.Kore-Nijerya maçı falan filan..

ama çarşamba sabahı itibariyle burda çalışan bir iş arkadaşımızı,daha 32 yaşındayken kaybetmiş olmanın üzüntüsü ile,kusura bakmayın içimden geçip yazıma dökülen,biraz duygusal şeyler yazmış olabilirim,ama hepimizin hayalleri var şu hayatta,oysa verdiğin nefesi alamadığında ardındakilerle kalıyor tüm hayal edilenler..

çok üzgünüm bugün çok,Allah mehmet abimizin hesabını kolay eylesin ailesinede sabır versin inş.

benim 29.doğum günüm,onun ölüm günü oldu,ne diyim dua ile Allah hepimize hayırlı ve yolunda bir ömürün ardından,yine hayırlı,kolay ölümler versin...

gerisi gerçekten vesaire...

yağmur'a ve haziran'a..

2010-06-22T16:42:00.004+03:00

eyvallah yağmur,

yüreğime değdi ettiğin sözler,

yılların ve bi sevdanın ardında,

unutulmuşta olsam,

incitmemişti şimdiye dek,

kimsenin sözleri,

bir haziran sabahı,

beni sırılsıklam edişin kadar,
senki dost deyip yüzümü döndüğümdün,

bir eylül karmaşasında yitirdiklerimin ardından..

vefasıda kalmadıysa dostlukların,

beş para etmez dünyada,ne yöne bakar insan,

şimdi kim dinler,uzun kış geceleri,

vuslatı olmayan ayrılık hikayelerimi,

çok acıttın canımı çok,

şimdi pişman olduğunu söylüyorsun ama,

benimle bir ömür ağlasan neye yarar,

gözyaşların böylesine hüznünü kaybetmişken...

*****

haziranın yirmi ikisi,

dışarda güzelim yağmura karışmış toprağın kokusu,

şaşkınım,

bir eylül vedası soğukluğuyla üşüyor içim,

yüreğimi ısıtan haziran sabahlarıda,

deniz aşırı yolculuklara çıkmışlar apar topar.

bense,

elveda bile diyemediğim güneşli günlerimin ardından,

gölgesine sığınmış bi kuytunun,

özlem kokan şiirler yazmaktayım...

*****

kal desem kalmazdı,

biliyorum adım gibi,

ve dön desem gidişinin ardından şimdi,

daha da yitirecek onurunu kelimeler...

*****

bir hüzün kırığı ümitlerle,

yolunu gözlediğim,

kaç yıl geçerse geçsin,

geçmiyor bu bende ki aşk yangını,

aah sevdiğim,

çırpındıkça daha da içine düşüyorum sevdanın en karasının,

ve düştüğüm yerde,

gece karası gözlerin çıkıyor karşıma,

o an,korku nedir bilmiyorum,

ve ayrılıklar anlamını yitiriyor,

tek tanıdığım bana bakan gözlerinde asılı kalıyorum,

kalan herşeye vesaire diyesim geliyor birer birer..

*****

huzursuz geçen uzun bir kışın ardından,

haziran sıcaklarına bağlamışken tüm ümitlerimi,
alışmışlıkları ve hatta sıradanlıkları,
ardımda bırakmak için can atıyorken,
beklenmedik bir anda gelen mevsimim,

sırılsıklam bir yağmurun,
ıslanmışlığına karıştırdın bikez daha dinmeyen gözyaşlarımı,
şimdi nasıl bakarım yüzüne o gülen çocukların,
yüzüme bulaşan bu hüznü nasıl yıkarım,
ümidini kaybetmişken böylesine,
sevebilirmiyim gökkuşağı'nın yedi rengini birgün yine...

(yazan : zeynep melike)

bir taziye:nam-ı diğer aşkzedeyi kaybettik.

2010-06-21T10:13:00.006+03:00

kırılan,dökülen,etrafa saçılan

ve kaybolan yanlarımın umutsuzluğuyla,
gittiğin günden beri,

bana bıraktığın bu hüzünlü yılların,

bu tarifsiz acıyan yanlarımın yıkılmışlığıyla,

ne desem,kime desem,

ve hatta kim anlarki böylesi kanayan yanlarımı,

ümit dediğin bende,

üzerine basılıp geçilen,

kurumuş sonbahar yaprakları kadar tutunamıyorlar hayata,

artık ayağa kalkıp,yeniden filiz verebilmesi imkansız,

bu köklerinden sökülmüş gönül ağacımın,

bunca şeyin ardından senin de diyebileceğin..

bir taziye olabilir belki,

sadece..

yazan:zeynep melike..)

bu seneki regaib kandiline de kavuştuk şükür.

2010-06-17T15:37:00.004+03:00

Regaip, elde edilmesi arzu edilen değerler demektir. Bu mübarek gecede, Yüce Mevla kullarına bol bol rahmet ve hibede bulunduğu için bu adı almıştır.
Hz. Peygamber’in yaptığı şu dua üç aylara verdiği önemi belirtmektedir: "Allah'ım! Recep ve Şaban aylarını bize mübarek eyle ve bizi Ramazan'a kavuştur."(2)
Bu geceye mahsus bir ibadet şekli olmamakla beraber gündüzünü oruçlu geçirmek, muhtaçlara yardımda bulunmak, varsa dargın olduğumuz kişilerle barışmak, anne ve babalarımızın, büyüklerimizin ellerini öpüp dualarını almak, geceyi Kur'an okumakla, ve salat-ü selam getirmekle, tövbe istiğfar etmekle ihya etmemiz uygun olur.
Hepimizin kandili mübarek olsun...

dünyada tanınmış "solaklar"

2010-06-09T17:16:00.007+03:00

eskilerden yenilerden kimi ararsan var,geel vatandaş gel,solak deyip geçme,bi adım daha yanaş tezgaha..
ister yıllardır içinde biyerlerde bekleyen merakını gider,istersen öylesine bi göz at,istersen de dikkatlice bak resimlere,hani belki tanıdık çıkar birinde..
benden söylemesi,hepsinin ortak yanı solak olmaları(ne büyük ortak nokta,sizcede öyle değilmi)... :D

Bir Hikaye...

2010-06-07T15:52:00.000+03:00

Osmanlı Padişahı Yavuz Sultan Selim, tebdili kıyafet yapmış, Kuşlar Çarşısı'nı geziyormuş.
Avcılar avladıkları kuşları, tuzakçılar yakaladıkları maharetli, eğitimli, güzelim kuşları satıyorlar.
Bir ara gözü kekliklere ilişiyor padişah'ın. Bir grup kekliğin üzerindeki varakta,
"Tane işi, satış fiyatı 1 altın" yazıyor. Hemen yanı başlarında asılı, adeta altın kafes içinde bir keklik daha var ki, fiyatı; 300 altın.
Padişahın gözü 300 altınlık kekliğe takılıyor."Hayırdır" diyor satıcıya.
"Bunun diğerlerinden ne farkı var ki, bunlar 1 altın, bu 300 altın?
"Satıcı, "Bu keklik özel eğitimli, çok güzel ötüyor, ötmesi bir yana bunun ötüşünü duyan ne kadar keklik varsa hepsi onun etrafına doluşuyor" diyor. "Tabii bu arada avcılar da o etrafa doluşan keklikleri daha rahat avlıyorlar" diye ekliyor.
"Satın alıyorum" diyor Padişah, "Al sana 300 altın..."
Parayı veriyor; hemen oracıkta kekliğin kafasını kopartıyor.
Adam şaşırıp,"Be adam!!! Ne yaptın??
En maharetli kekliğin kafasını koparttın" diye dövünürken padişah gürlüyor:
"Bu kendi soyuna ihanet eden bir kekliktir.
Bu gibilerin akıbeti er ya da geç budur"......

bir sezen aksu şarkısı..

2010-06-06T18:05:00.000+03:00

Yol arkadaşım gördün mü,
Duydun mu olup bitenleri?
Kıskanıyor insan bazen,
Basıp gidenleri
Üstelik de alışmışız
Yalnızlıaşmışız iyice
Hiç beklentimiz kalmamış
Dosttan bile
Korkular basmış dünyayı
Şimdi bir semt adı “vefa”
Kutsal kavgalardan bile
Kaçan kaçana
Anlaşılır gibi değiliz
Tek bedende kaç kişiyiz
Hem yok eden, hem de tanık
Ne esaslı karmaşa
Ben sana küsüm aslında,haberin yok
Koyup gittiğin yerde kötülük çok
Kime kızayım, nazım senden başka kime geçer?
Benim sensiz kolum, bacağım, ocağım yok
Sen esas alemi seçtiğinden beri
Ben o saniyede bittiğimden beri
Dünya bildiğin dünya,dönüp duruyor işte
Uzun uzun konuşuruz birgün son İstanbul beyi
Yol arkadaşım, nerdesin?
(Sezen Aksu...)

problemlere odaklanmak/çözümlere odaklanmak.

2010-06-05T18:19:00.002+03:00

Durum 1: NASA uzaya astronot gönderdiğinde tükenmez kalemlerin yer çekimi olmayan ortamda çalışmadığını fark etti (yerçekimi olmadığı için mürekkep kağıdın üzerine akmıyordu).

Çözüm 1: Bu problemin çözümü NASA'ya ilave 12 milyon dolara mal oldu. Öyle bir tükenmez kalem ürettiler ki bu kalem yerçekimsiz ortamda, yukarı yönde, suyun altında ve sıfırın altında 300 C 'ye kadar olan sıcaklıklarda yazı yazmaya olanak sağlıyordu.

Çözüm 2: Peki Ruslar ne yaptı...?? Kurşun kalem kullandılar. )

Durum 2:Japon yönetim sistemindeki en hatırda kalır çalışmalardan bir tanesi Japonya'daki en büyük kozmetik firmalarından birinde yaşanan boş sabun kutusu problemidir. Müşterilerden birisi firmaya, aldığı sabun kutusunun boş olduğu konusunda şikayette bulunmuştur. Yetkililer hemen, üretilip paketlenen sabun kutularını sevkiyat birimine gönderen hattı izole ettiler. Bu sırada bir şekilde bir sabun kutusunun hattan içi boş şekilde geçtiği tespit edildi. Yönetim, mühendislerine problemi çözmesi için talimat verdi..

Çözüm 1: Mühendisler iki kişi tarafından kullanılan yüksek çözünürlükte bir X-ışını cihazı tasarlamak için ciddi uğraş verdiler. Bu sayede hattan geçen bütün sabun kutuları izlenebilecek ve boş olmadıklarından emin olunacaktı.

Çözüm 2: Küçük bir şirketteki sıradan bir isçi aynı problemle karşılaştığında, X-ışını vb karmaşık şeylerle uğraşmadı, onun yerine farklı bir yol buldu. Güçlü endüstriyel bir elektrikli vantilatör alarak hatta doğru yöneltti. Vantilatörü açtığı anda dolu olan kutular hattan geçerken boş olanlar hattın dışına doğru savruldu.

Buradan çıkarılacak dersler

- Her zaman basit çözümler arayın

- Problemleri çözmek için mümkün olan en basit çözümü tasarlayın

- Her zaman çözüme odaklanın.

sekizinci türkçe olimpiyatları hatırası:Dong Geon Lee..

2010-06-04T16:26:00.002+03:00

her yıl gelenek haline dönüşen güzelim türkçemizin bu yıl ki finalini ve ödül töreninide mutluluk ve gururla izlemiş bulunmaktayım efendim,sekiz senede katılımcı ülke sayısını 120 ye ulaştıranların başarısınıysa kutluyorum bikez daha,ve bu sene ilk kez finallerde gördüğüm benim ikinci vatanım güney kore'den katılan arkadaş dong geon lee murat göğebakan'ın ayyüzlüm şarkısını seslendirdi,çok çok mutlu oldum izlerken,heyecan bile yaptım,sankim ev ahalisinden biri yarışıyor gibi hissettim,oldukçada güzel söyledi,inş. bundan sonraki senelerde daha sık görürüm güney kore'mi..:D

niyetim videoyu eklemekti buraya ama beceremedim,kopyalamada bi problem var heralde,ama merak edenler google de yazsınlar vede dinlesinler benim memleketlümi :P

bir resim deyip geçmeyin

2010-06-03T14:06:00.001+03:00

baktıkça türlü şeyleri düşündüğüm,düşündükçe gönlümün tellerini sızlatan bir resim.

ne köylü kalabilen nede şehirli olabilen sıkışmış bir yığın kalabalıklar..

iki kültür arası sıkışmışlıklar,

ve daha onca şey..

israil katillerinin son teröristlikleri

2010-06-02T15:21:00.000+03:00

sadece insanlık için burdayım insanlara yapılan zulmü,şehit edilenleri,onlarca defa izlediğimiz son dakika haberlerini,ülkeler arası siyasi tepkileri,israilin gözü dönmüş paranoyaklığını...
izledim,üzüldüm,dua ettim,ve sustum ve ardından yine izledim,biçoğu gibi,ne acı bir hal müslümanlar adına halimiz,Rabbim bizleri merhametiyle muamele etsin yinede,acısın bizlere,darmadağın olan bu,habibin ümmetini yüzyıllardır uyuduğu uykusundan uyandırsın hayırsıyla,
geçen samanyolu haber sitesinde okuyorum,israil aslında gemiyi tamamen batırmayı planlıyormuş,ama bu kadarını dünyaya açıklayamam diye böylesi bir baskın planını uygulamış(ne kadar korkunç birşey)
baskın sırasında bir israilli askerin cebinden düşen defterde listelenmiş isimler varmış,yani ellerinde listeyle planlı bir olay bu,ve bu olayı savunan içimizden vicdanını yitirmişler..
(sen onların oyunlarını başlarına geçir Ya Rabbim,duası kabul oaln tek bir insan dahi varsa dünya üzerinde,onun yüzü suyu hürmetine acı biz müslümanlara,ve bizleri yahudinin ellerinin arasında bırakma...)

üç yılın ardından gelen cumartesi.

2010-05-30T13:32:00.000+03:00

en son pervine hamileyken gidip geldiğim süleymaniye kadın doğum hastanesinin vesilesiyle görebildiğim beyazıt,eminönü,sultanahmet civarlarını üç yılın ardından görmek kısmet oldu efendim.şunu da belirteyim ki onca geçen zamana rağmen aynılıklarını yitirmemiş şeylerse bikez daha mutlu etti beni.sultaahmet kalabalığında yorulabilmeyi severim ben eskiden beri,aynı yorgunluğu birde istiklal caddesinde yaşayabiliyorum bu arada :)bir nefes mola veripte duvar dibine bi gölgeyede konuverdiysen kalabalıktan sıyrılıverip,senden kralı yok işte o an..bizde eşimle aşağı yukarı bunları yaptık diyebilirim :)
cumartesi iki gibi işten eşim beni aldı ve annemin pervinide gittiği mevlüte götürmesininde verdiği fırsatçılıkla,kendimizi bu sıcacık istanbul mayısın da,eminönü yarımadasına attık efendim nihayet..(artık bu beni bi üç sene daha idare eder,idareli kullanıyim dimi:P

park problemini,otoparklarda park ücreti dedikleri şeyle fahiş kazançlarını,ve kalabalık yerlerin pahalılığınıda görmemek lazım bu günün hatrınada,neyse..

eşimle bim den tatlı alıp bir gölgeliğe oturuverdikki sormayın,manzarada sultaahmet,ayasofya,ve o müthiş kalabalık,bir muhabbet ettikki evlendik evleneli birbirimize bukadar uzun vakit ayırabilmişmiydik acaba,hayat koşturmacası içinde,doğrusu hatırlayamadım şimdi onuda..

eve doğru dönerken fatih ali emiri kültür merkezindeki bediüzzamanla ilgili sergiye uğradık,orasıda çok güzeldi,fakat gezmekten şişen ve ağrıyan ayaklarımın azizliğiyle eve zor attım kendimi ben deniz..

geriyeyse mutluluktan ağzı kulaklarına varmış,yüzü güneş gibi parlayan,içi enerjiyle dolmuş zatı muhteremin bu yazısı kaldı ^-^

üç adet film tavsiyesi.

2010-05-27T18:14:00.003+03:00

*** Do you like Spring Bear?
Kütüphanede gördüğü kadına aşık olan sürekli onu izleyen ve sevdiği için kitaplara bıraktığı küçük notlarla aşkını anlatmaya çalışan meçhul bir aşık ve bilmeden bu olaya dahil olan kişiler yanlış anlaşılmalar karmaşık olaylar hakında,sakinlik ve dinlendiricilik arıyorsanız fena diyil ben beğendim açıkçası,izlenilebilir hoş bir filmdi,Ayrıca filmin sonundaki öpüşme sahnesini yemişler,bunuda merak ettim doğrusu,yiyenleri bulsam bi ara sorarmıydımki acep:P (bakınız sağdaki resim :)
herneyse üstünde fazla durmayalım dimi..
güney kore,2003 yapımı tatlı bir film(tatlı filmde nasıl oluyosa)
ha birde çoğunlukla kore filmleri tanıtımı görüyoruz diyebilirsiniz,korekolikten tavsiyelerde elbet kore filmleri olur ama dimi, ee naparsınız idare edin benide işte canlarım :P

***200 Pounds Beauty(şişman sevgilim)
2006,G.kore yapımı komedi romantik bir film,konusunu ayrıntılı yazmak iyi değil kendimden biliyorum izlerken heyecanı kaçıyo,o yüzden şööle diyim resimdeki şişman olan diğer taraftaki çıtır hatuna dönüşüyo filmin sonunda :P

***Back-up plan.

buda unnim'in(tuğba tuğba:) tavsiyesi,doğum olayı kısımlarını geçersek ikiz olayı güzel bir hayal bence :)
zaten jennifer lopezin gerçektede ikizleri var diye biliyorum ben,bak şimdi aklıma ergenlik yıllarımın yıldızı ricky martin geldi ikiz diyince(onunda ikiz oğulları var iyimi,)ooy oyy hayırlısıyla sağlıklı benimde ikiz oğullarım olsa(kendimide sıkıştırmayı becerdim gibi sanki film tavsiyesinin arasına bile :P

asla..

2010-05-24T15:06:00.009+03:00

çok sular aktı bu nehirden,
kaç mevsimler geçti ömürden,
biriktirdim senden kalanları,
yol verdim gidenlere,
sabır ektim,acı biçtim,
bak en nihayetinde,
bende herşeyden geçtim.
vefasızlığının ardında kalanları,

bulmaya döndüysen,
şimdilerde,

kuralları değişti bu evcilik oyununun,

geçmiş olsun,
aşk yoksunum,

bu kalpteki bütün kapılar,

artık sana kapandı,

o gece karası bakışlarına,

inanmak mı sana bidaha,

asla,asla..

(yazan: zeynep melike..)

bugünlerde ben.

2010-05-24T14:02:00.000+03:00

az şekerli ve sütsüz türk kahvesi tadındayım bugün,ve köpüğüde olmayanından..
na yapacağıma ve ne yapmayacağıma bile karar vermek gelmiyor içimden,bi yanda işlerim,bi yanda çalışırım diye yanımda getirdiğim kpss coğrafya kitabı,öbür yanımda bu aralar okuduğum kitap(ölüm ötesi hayat-m.fethullah gülen).
haftasonum bugünden farklıydı diyemem,cumartesi temizlik öncesi yatak odasındaki eşyaların yerinde yaptığımız değişiklik,zoraki hareket ettirdiğim kaslarım üzerinde fazladan dayak yemiş etkisi oluşturdu.
pazar bildiğinizden farklı geçmedi,akşamına görümceme gittik birkaç saat,
yaklaşık üç haftadır ciddi bi halsizlik var üzerimde,hastaneye gitsem bi şişe serumu yermişim gibi,ama Alah yokluklarını aratmasın hiçbir zaman,hastaneye refakatçi yada ziyaretçi olarak bile kapısından girmeyi sevmiyorum.
yaklaşık bir hafta kadar baş dönmeleri oldu ara ara,üztüne baş ağrılarıda eklendi birkaç gün,ve hatta geçen hafta sabah namazına kaltığım bir sabah,başım dönmeye başladı yine elimi yüzümü yıkayayım diye gittiğim banyoya yığılıp kalmışım,kendime geldiğimde eşim beni kaldırmaya çalışıyodu,pervinse korkudan ağlıyodu,ben bile nasıl olduğunu algılamaya çalışırken,titreme geldi üzerime.koktum çünkü hiç bayıldığımı hatırlamam ben,sanırım bu ilk veya ikinciydi,Rabbim bidaha yaşatmasın.
ortaokul yıllarında akşam 4'e kadar eğitimimiz sürdüğünden,annem ve babam,okulun yemekhanesine kaydettirmişti beni,sağdan soldan sağlıksız geçiştirmeyeyim öğle yemeğimi diye sanırım,işte herneyse,bu sabah işe gelirken burnuma pirinç pilavı ve kuru üzüm hoşafı kokusu geldi birden,ve o günlere gittim geldim çabucak,kokuyu alınca canımda istedi aramızda kalsın.
okuyanda hamileyim sanacak şimdi,ama değilim maalesef :)
maalesef diyorum çünkü hamileliği istiyorum bikaç aydır.hayırlısı diyorum hepsinden öte.
yok yazamıyorum yaa geldi yine bir halsizlik,biras dinlenmeliyim,şimdilik and the and..

bir düşünelim mi?

2010-05-23T14:41:00.002+03:00

beklenen an geldi,dersimiz korece ^.^

2010-05-20T16:21:00.007+03:00

korece diye diye halden hale giriyom kaç zamandır madem,okuyanlarımda öğrensin kenarından köşesinden diye tarzanca korecemi halka açmaya karar verdim şu anda iyimi :P ,ama önce alfabeyi doğru öğrenmek lazım dimi efendim,başlayalım öyleyse ne dersiniz :D

**Korece 21’i sesli 19’u sessiz 40 harften oluluşur. Bunların 24’ü temel harflerdir . Yazarken iki kural vardır. İlki soldan sağa doğru yazmak ikincisi yukardan aşağıya doğru yazmaktır. Türkçe'de ki gibi sadece kelimeler arasında boşluk vardır hecelerin arasında yoktur.

Türkler için öğrenmesi gerçekten çok kolaydır. Ayrıca Uzak Doğu dilleri arasında yazılış ve okunuş bakımından en kolayıdır.Korece cümle sıralaması bakımındanda Türkçe’ye çok benzemektedir. Korecede de fiil sondadır. Korece “Ben eve gidiyorum” demek istiyorsanız önce beni sonra evi son olarakta gidiyorumu söylersiniz. 나는 집에 갑니다. (Nanın çibe kamnida.) Ben eve gidiyorum.

Korecede kişilere hitap çok önemlidir. Büyüklere, tanıdıklara, samimi arkadaşlara ve çocuklara farklı bir dille hitap edilir. Ve bu çok önemlidir. Büyüklere düşük dille hitap etmek çok büyük saygısızlıktır. O yüzden korece öğrenirken bu hitap şekillerini çok iyi öğrenmek gerekir.

1. ㅡSessiz Harfler (자음 Çaım)

ㄱ Başta olursa "K" ortada olursa "G" sesi gibi okunur.
ㄴ ''N'' olarak okunur.
ㄲ Sert sekilde "K" sesiyle okunur vurgulu ve tok bir şekilde.
ㅋ "K" sesiyle okunur.
ㄷ Başta "D" sesiyle okunur . Sonda "T" sesiyle okunur.
ㄸ Sert "D" sesiyle okunur vurgulu ve tok bir şekilde.
ㅌ "T" sesiyle okunur.
ㄹ Cümle sonunda "L" sesiyle, cümle ortasında "R" sesiyle okunur.
ㅁ "M"sesiyle okunur.
ㅂ "B" sesiyle okunur. Kelimenin başında “P” sesiyle okunur.
ㅃ Sert "B" sesiyle okunur, vurgulu ve tok bir şekilde.
ㅍ "P" sesiyle okunur.
ㅅ "S" sesiyle okunur. Kendinden sonra sesli harflerden ㅣ(i) gelirse "Ş" sesini alır. Kelimenin sonunda "T" sesiyle okunur.
ㅆ Sert "S" sesiyle okunur, vurgulu ve tok bir şekilde.
ㅇ Ng sesiyle okunur. “N” ye çok vurgu yapmadan “G” genizden gelecek sekilde okunur.“Kelimenin başında okunmaz.
ㅈ Başta olursa "C" ve "Ç" sesi arasında ama daha çok "Ç" ye yakın bir sesle okunur. Kelimenin sonunda “T” sesiyle okunur. Ortada olursa "C" sesiyle okunur.
ㅉ Sert "C" sesiyle okunur, vurgulu vet ok bir şekilde.
ㅊ "Ç" sesiyle okunur. . Kelimenin sonunda “T” sesiyle okunur.
ㅎ "H" sesiyle okunur. . Kelimenin sonunda “T” sesiyle okunur.

2.Sesli Harfler (모음 / moım)

ㅏ A sesiyle okunur.
ㅑ Ya şeklinde okunur. Ağzınızı “A” diyecekmiş gibi açıp “Ya” demelisiniz.
ㅓ Eo sesiyle okunur.
ㅕ Yeo şeklinde okunur. Ağzınızı “O” diyecekmiş gibi açıp “Yo” demelisiniz.
ㅗ O sesiyle okunur. Ağzınızı “U” diyecekmiş gibi açıp “O” demelisiniz.
ㅛ Yo seklinde okunur. Ağzınızı “U” diyecekmiş gibi açıp “Yo” demelisiniz.
ㅜ U sesiyle okunur.
ㅠ Yu sesiyle okunur.
ㅡ I şeklinde okunur.
ㅣ İ şeklinde okunur.
ㅐ Ae şeklinde okunur.
ㅒ Yae şeklinde okunur.
ㅔ E şeklinde okunur.
ㅖ Ye şeklinde okunur.
ㅚ Oe söylerken oi der gibi okunur.
ㅟ Wi şeklinde okunur.
ㅢ ıi şeklinde okunur.
ㅘ Wa der gibi okunur.
ㅝ Wo diye okunur.
ㅙ Wae şeklinde okunur.
ㅞ We şeklinde okunur.

bir perşembe sabahı denetimi

2010-05-20T11:57:00.005+03:00

pervinin geçenlerde söylediği bir cümle vardı,"oof anne of bu dünyayla napcaz biz böyle"diye.
işyerindeyim,günlerden perşembe,az önce sigortadan memurlar geldi tabir yerindeyse baskına.yüzlerini çok iyi gördüm diyemem ama seslerini odamdan çok net duydum,patronun odasında oturdukları için.okadar insana güven veren sesleriyle bir konuşmaları vardıki,ulan harbi dürüst memur bunlar,bak demek olunca oluyomuş felan dedim içimden,nerdeyse duygulanmaktan gözlerim yaşaracaktı.ta ki pervinciğimin sözü yüzüme bir tokat gibi yapışıverince anladım,harbi ahır zamandayız,elbet düzgün insanlar var bu dünyanın tepemize inivermesini engelleyen duaların sahibi mübarek insanlar.ama bu nasıl bir korkunçluktur,dedikleri bukadarmı uymaz insanın yaşantısına,bukadarmı eli titremeden,yüzü kızarmadan pervasızca alınır rüşvet dedikleri şey.sadece susmak geliyor içimden bu hayal kırıklığımın üstüne.ve rüşvet almanın ve vermeninde haram olduğunu bikez daha hatırlayarak.sigortasızların kaderi değişmedi yine,düzen aynı düzen bizde..
daha denilecek söz bulamadığımdan değil ama cidden,bir çıkış yolu olana dek sadece şikayet ederek ve seyrederekte geçirmek istemiyorum zamanımı,Allah önümüzü,ömrümüzü,ve sonumuzu hayır etsin,ve bizleri yaptıklarımızla muamele edip yargılamasın,ey merhametine sığındığım yüceler yücesi Rabbim,görüyorsun ki kalbimle buğz etmekten başka bişey gelmiyor şimdilik elimden,sen affedicisin affetmeyi seversin,bizide affet..

züleyha'nın gülümsemesi

2010-05-15T15:55:00.003+03:00

Bir gün Züleyha, arkalığına beyaz sümbül dalları işlenmiş tahtırevanıyla geçiyordu kütüphanelerin ve tapınakların kenti olan kentinin sokaklarından.

Görkemli bir alayla geldiğini görenler saygı ve hayranlıkla kenara çekiliyor ve Züleyha’ya yol açıyorlardı. Zengin ve güçlüydü, en fazla da güzeldi. Ve kimse kırmızı gülleri saçına Züleyha gibi takamazdı.

Birden bir meczub, ehil arslanları, atları ve arabaları aşarak Züleyha’nın tahtırevanının önünde dikiliverdi. Yürüyüş durdu. Züleyha tül cibinliği aralayarak bu duraklamanın nedenini anlamak istedi. Gözlerini kaldırarak Züleyha’nın yüzüne bakmaya başladı meczub; Züleyha! dedi. Sevindir beni!..

Züleyha kölelerine meczubun sevindirilmesi için işaret etti.

Köleler mor renkli kadife bir keseyi uzattılar avcuna ama meczub oralı bile olmadı.

Züleyha! dedi. Sevindir beni! Bana gülümse, başka bir şey istemem.

Züleyha, bu sesi hatırladı ve yüzüne dikkatlice bakınca; aşkını reddettiği silik bir yığın sima arasından bir zamanların ordu kumandanını tanıdı. Usulca gülümsedi.

Züleyha gülümsedi! Açıldı bütün beyaz zambaklar, bütün bahçelere bahar geldi.

Züleyha gülümsedi! Mamur sarayların ve yıkık sarayların kentinde bütün dilenciler bir eşi daha bulunamayacak devletle donandılar.

Başını önüne eğen meczub sessiz ve sakin geldiği gibi çekiliverdi.

O günden sonra Mısr’ın lisanına, sadaka vermek anlamına gelen yeni bir deyim yerleşti: ZÜLEYHA'NIN GÜLÜMSEMESİ

(Nazan Bekiroğlu-yusuf ile züleyha)

öyle bir hayat yaşıyorum ki.

2010-05-13T13:04:00.000+03:00

evdeki nete yasak geldi,ev sahibi tarafından.

2010-05-10T11:51:00.001+03:00

sonunda ev arkadaşım hayat arkadaşım,sevgili eşim interneti yasakladı geçici bi süre evimizde,
sebepse tahmin ettiğiniz gibi ben,ve benim kore dizilerim,
herneyse üzülmüşte olsam üzerinde durmamalı ve hatta belli etmemeliyim,
artık aynılıklarımın arasından sıyrılıp,bir kahkaha molası verebileceğim dizilerim yok,
emir büyük yerden boyun eğip uymak lazım dimi,
şimdi konuşup fikir ayrılıkları oluşturmanın,ortamı germenin hiç zamanı değil,her zaman olduğu gibi,nasıl istersen,sen bilirsin deyip uyumlu olmak lazım hayatta beraber yaşadıklarımızla,
bu dünya özgürce dilediğin gibi zaman geçirip yaşayabileceğin biyer değil sonuçta,unutma zeynep hanım..
herneyse..

her bi yanımızdan bağlıyken onca şeye,ne kadar uzağa kaçabilirsin ki.

2010-05-07T13:14:00.003+03:00

çoğu zaman biyerlere sığınıp,kendimi gözden uzaklaştırmak istesem,
kızgınlıklarımı,heyecanlarımı,hayallerimi ve hatta hatta içimden geçip dilimin ucuna dek gelen kırılgan cümlelerimi hep buralara yazdım,bir sen anlarsın beni diye belki kimbilir..

ama bu sefer kendimden öteyeydi kaçışım,sana dahi emanet edemezdim birikenlerimi,çünkü dönüş planları yapılmamış bir kaçış serüveninin ardında bıraktığı kanıtları olmamalıydı bence,

dönüp ardıma baktığımdaysa bu kaçıştan geriye kalan,"herkesin var bir hikayesi" diye başlayan bir şarkının sözleri arasında,sıkışıp kaldığım gerçeğiydi,
belki daha öteye gidemeyişimin ardında,bütün kapıların kilitlerinin diğer taraftan açılıyor oluşuydu esas mesele,yada kendimi tesellinin en harika seçilmiş cümle kırıntılarımda diyebilirim belki de..

bir atlı karıncaya binmişim,dönüp dolanıp başladığım yere geliyor olmama rağmen,farkında değilmişcesine uzakların hayalini kurmuş olmak ne büyük aptallık şimdi durup düşününce,on dakika fazladanda binsem sonuç değişmiyor,bindiğim yerde inmeye mecburum,bunu bile bile hayal kurma cesaretimeyse şaşkınlıkla karışık ahmaklık diyebiliyorum sadece..

bazen öyle anlar oluyorki keşke bekar olsaydım şimdi dediğim,ama bekar olsamda şimdikinden farklı olmazdı çoğu şey bununda farkındayım,sıkılmakta insana has bi duygu,diğer onca hisli şeyler gibi,
evet bi süre başta kendimle birlikte hayatımdaki herkesten vede herşeyden sıkıldım diyebilirim özetle,dilediğimce gülümseyebildiğim renkli bir kartpostal güzelliğindeki hayaller ülkeme kısa bi kaçış yaptım buralardan uzakta olduğum zamanlarda..

ve indim atlı karıncadan artık,burdayım bir adım bile ötede değil burda,yine herkes yerli yerinde,ben bile bıraktığım yerdeyim her nasılsa,çok garip kendinden kaçıp sığındığın kolların sahinin yine kendin oluşu,
herneyse gerisi vesaire deyip yaşamak lazım geçen zamanları,zira ben mola verince beni beklemeyen bir zaman kalmış bakıyorumda,bir ona nazım geçemedi herhal :)

***///***
Vefâ arkanda bıraktığını, giderken yaktığını yabana atmamandır.
Vefâ; dostluğun asaletine, bir dua sonrası verilen sözlere, hayallere ihanet katmamandır.(alıntı)
(bu güzel sözlerin devamına ekliycek bir tek lafım bile olmamalı,ve işte öyle bişey vessalam...)

buruk mutluluk

2010-04-27T10:26:00.008+03:00

sonu mutlu biten filmlerdeki,
esas oğlanın yanında duran kızım ben.
hani film mutlu bitmişte olsa,
durup düşününce,
gözlerindeki yaşlarla hatırladığımız
o hüzünlü bakışların sahibi..
ateşte unutulup kömüre dönmüş
bir yığın et gibi kalbim şimdi,
baktıkça size bulaştırdığım gözyaşlarımda saklı
bir aşk yanığı kokusu bu besbelli..
anlamadığımsa,
mutlu bitiyorsa eğer filmlerdeki aşlar,
neden beni böylesine nefessiz bırakan hıçkırıklarda boğuluşum,
esas oğlan...
bırakma ellerimi,
götür benide filmin sonundaki mutluluğa dek yanında,
ve sev beni,
sevmeyi beceremeyen beni,
soluksuzca sev,
ve hesapsızca,
yada boşver.
sevme en iyisi,
sevmek çok can yakıcı bişey...
(written by: zeynep melike..)

bir anektod

2010-04-21T13:01:00.003+03:00

Öğrenci;

- Hocam,diye sormuş.İnsan,maymunun gelişmiş şeklidir’’diyorlar.Ne dersiniz?

Seyid Ahmet Arvasi cevap vermiş.

- O mantığa göre çınar ağacı da maydonozun gelişmiş şeklidir.

bir doğumgünün daha geldi işte gül kızım.

2010-04-19T11:35:00.004+03:00

canım kızım,
bugün doğum günün,
yıllar nede çabuk geçip gidiyor,daha şimdiden pişmanlıklarım dağ gibi büyüdü seninle beraber geçiremediğim zamanlarım için.
özür dilerim böylesine harika bir rolü bu kusurlu halimle hakkıyla yerine getiremediğim ve annen olmayı yeterince iyi beceremediğim için,
bir gülüşünle bütün günümü neşelendirdiğin içinse teşekkür etmek nekadar yeter ondan da endişeliyim.
seninle bizi lütuflandırdığı için tek bir an bile şükürsüzlük etmek istemem Rabbim'e,
ve senin gibi bir meleğe her bakıpta doyamadığımda,Allah'tan sana birsürü kardeşler istemek geçiyor aklımdan senin gibi melek çocuklar,o heyecanla,belki iki belki üç..neyse ^.^
şu yalan dünyada en büyük hayalim insan yetiştirmenin hakkını vererek,seni hakkıyla bir kul,güzel,bilgili,başarılı bir hanımefendi olarak yetiştirebilmek,ve Rabbimin sevdiği,içinin güzelliği yüzüne yansımış,seni iki dünyadada sevecek bir eşle mutlu görebilmek,
bukadar erken kurulmuş cümlelerime şaşırmış olabilirsin,ama geçen üç yılın nasıl geçtiğini bile idrak edememişken aslında bu istediklerim pekte uzak sayılmaz düşününce,
seni seviyorum kızım,
senin o çocukça inatlaşmalarına olgunca karşılık veremeyip çocukça surat yaptığım için,ve çoğu zaman çabuk pes edip ağladığım için ve senide üzdüğümden dolayı en çokta belki,bikez daha özür dilerim senden,
gözümüzün nuru,minik kelebeğim,canım,pervinim,sultanım,iyiki varsın annesinin gül kokulusu,
cennet yüzlüm şükür ki varsın,
doğum günün kutlu olsun...
(annen:zeynep melike..)

öğrendim ki...

2010-04-13T16:32:00.002+03:00

öğrendim ki... Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız. Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz, gerisini karşı tarafa bırakırsınız.

öğrendim ki... Güveni geliştirmek yıllar alıyor, yıkmak bir dakika.

öğrendim ki... Hayatında nelere sahip olduğun değil, kiminle olduğun önemli.

öğrendim ki... Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün, ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek.

öğrendim ki... Kendini en iyilerle kıyaslamak değil, kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.

öğrendim ki... İnsanların başına ne geldiği değil, o durumda ne yaptıkları önemli.

öğrendim ki... Ne kadar küçük dilimlersen dilimle, her işin iki yüzü var.

öğrendim ki... Olmak istediğim insan olabilmem, çok vakit alıyor.

öğrendim ki... Karşılık vermek, düşünmekten çok daha basit.

öğrendim ki... Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek, hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun.

öğrendim ki... ‘Bittim’ dediğin andan itibaren, yeniden başladığını.

öğrendim ki... Sen tepkilerini kontrol edemezsen, tepkilerin hayatını kontrol eder.

öğrendim ki... Kahraman dediğimiz insanlar, bir şey yapılması gerektiğinde, yapılması gerekeni, şartlar ne olursa olsun yapanlar.

öğrendim ki... Affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor.

öğrendim ki... Bazı insanlar sizi çok seviyor, ama bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.

öğrendim ki... Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz, bazıları hiç karşılık vermiyor.

öğrendim ki... Para ucuz bir başarı.

öğrendim ki... En iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz.

öğrendim ki... Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüklerinden bazıları, kaldırmak için elini uzatır.

öğrendim ki... İki insan aynı şeye bakıp, tamamen farklı şeyler görebilir.

öğrendim ki... âşık olmanın ve aşkı yaşamanın çok çeşidi vardır.

öğrendim ki... Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar, daha uzun yol yürüyor.

öğrendim ki... Hiç tanımadığın insanlar, iki saat içinde, senin hayatını değiştirir.

öğrendim ki... Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatır.

öğrendim ki... Duvarda asılı diplomalar, insanı insan yapmaya yetmez.

öğrendim ki... Karşısındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.

öğrendim ki... Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez. Gerçek aşkların da!

öğrendim ki... Tecrübenin kaç yaş günü partisi yaşadığınızla ilgisi yok, ne tür
deneyimler yaşadığınızla var.

öğrendim ki... Aile hep insanın yanında olmuyor.Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.

öğrendim ki... Ne kadar yakın olursa olsunlar, en iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir. Onları affetmek gerekir.

öğrendim ki... Bazen başkalarını affetmek yetmiyor. Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

öğrendim ki... Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın. Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

öğrendim ki... Şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir. Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.

öğrendim ki... İki kişi münakaşa ediyorsa; bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez. Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

öğrendim ki... Her problem kendi içinde bir fırsat saklar. Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

öğrendim ki... Gerçek sevgi yıllar geçtikçe giderek katlanıyor...
Sevgiyle...

İçimizden Biri
Ayşe AYDAN

kaynak:http://www.turkiyegazetesi.com/makaledetay.aspx?id=436689

hastayız hasta,canımız ister pasta :)

2010-04-12T15:06:00.000+03:00

geçen hafta acillerde dolaşırken iyi olan bir ben kalmıştım sanırım,pazar gecesi pervini götürdük,pazartesi,eşimin şantiyede geçirdiği ufak bir kazada şiddetli kafası ve incinen boynu için acildeydik,(şükür ki kırılma veya çatlak yokmuş)salı önce kayınvalidemi ve görümcemi,ikinciye diğer görümcemin kızını ve sabaha karşı 4:30 gibi pervini götürdük yine(kusma,ateş ve ishal ile)ve çarşamba eşimin kontrolü,pervinin iğnesi derken işe gelemedim,böyle devam etti haftasonuna kadar ve ben hala kendime gelmiş diyilim,yani kendimi dinlesem halsizlikten kolumu kıpırdatamam,ama sürükleye sürükleye geçirdik bir haftayı daha..şimdi herkes biras daha iyi şükür,
pervinin rahatsızlığından dolayı annemlere götüremedik,ve sağolsun annem bizim eve gelip baktı pervine üç gün boyunca,pazar akşamı eşimin arkadaşına gittik oturmaya,bir diğer arkadaşıda geldi hanımıyla,bizim gibi misafir oalrak gelenler karı koca doktordular,hanım çok canayakın ve güzeldi,tesettürlüydü,ama çalışırken başörtüsünü açtığını,ama bunun bile yeterli olmadığını normal hayatında bile kapalı olduğunun bilinmesinin kendisine sıkıntı olacağını söyledi,çok üzüldüm söylemem gerekirse,ve mahalle baskısı dedikleri çığırtkanlık böyle bişey olmalı dedim,keşke özgürlük herkese ait bişey olsa..bu cümleyi yazınca keşke diye başlayan bir cümle daha icat edildi şu an gibi geldi sanki,neyse,işte böyle velhasıl...

ESAS AKIL

2010-04-03T17:07:00.000+03:00

Bir akıl hastanesini ziyareti sırasında, adamın biri sorar: Bir insanın akıl hastanesine yatıp yatmayacağını nasıl belirliyorsunuz?
Doktor:
Bir küveti su ile dolduruyoruz. Sonra hastaya üç sey veriyoruz. Bir kaşık, bir fincan, ve bir kova. Sonra da kişiye küveti nasıl boşaltmayı tercih ettiğini soruyoruz. Siz ne yapardınız?
Adam:
OOO ! Anladım. Normal bir insan kovayı tercih eder. Çünkü kova kaşık ve fincandan büyük.
Hayır, der doktor. Normal bir insan küvetin tıpasını çeker.
Ders: Sadece bize sunulanlar dışında çözüm bulmaktır akıl.

is there something that you wanted to say?

2010-04-01T18:11:00.009+03:00

yağmur yağdığında,
o insanı düşünüyorum.
asla çok konuşmayan o insanı.
aşk acısı çeken o insanı.
gideni unutmamak için,ağlayan insanı...
birgün bir arabanın içinde bana sordu,
dünyada en kederli şey nedir?
aşktan daha kederli olan şeyin,
sevgi olduğunu duydum.
o zaman kafasını sallayan o insanı,
yalnız,dağınık bir odada,
bana gitar çalan,beni avutan,
o yufka yürekli insanı sevdim.
elveda bile demeyen o insanı.
şimdi mutlumu merak ediyorum,
belki bir an olsun beni düşünür mü?
hala özlediğim o insan,
şu an unutmam gereken o insan...

(**yukarda yazdığım cümleler izlediğim bir kore filminde geçen hisli bir şarkının sözleri,aslında keşke müziğiyle orjinal halini ekleme fırsatım olsa buraya,sözlerinden hiçbişey anlamasanızda kalbinize dokunacak bi şarkı,işte bu yüzden belki sevginin dili aynı,ne dediğini bilmeseniz bile,canı acıyan birilerinin sözleri olduğunu hissettiriyor.şimdilik elimden gelen sözlerini eklemek,ve hepsi bu,şimdilik.
**yandaki ise,şarkıya uyduğunu düşünerek, çok eskiden tanıdığım bir arkadaşın resminde ufak oynamalar yaparak eklediğim bir resim,dünya küçük belki birgün yolda karşılaşırsanız,resimdeki kişi ile,bu şarkıdan hatırlamanızı istemediğimden yüzünü bulanıklaştırdım,bunuda merak eden olu diye not düştüm :)
herneyse,işte şarkıdaki gibi bende merak ediyorum,şimdi mutlu mu geride kalanlar acaba...

Dünyayı Düzeltmek...

2010-03-30T12:20:00.000+03:00

Bir haftanın yorgunluğundan sonra baba Pazar sabahı kalkmış eline gazetesini almış ve akşama kadar oturup dinlenecek olmanın keyfini çıkartmaya başlamış. Ama baba bunları düşünürken oğlu yanına gelerek kendisini parka götürmek için geçen hafta söz verdiğini hatırlatmış. Canı hiç dışarıya çıkmak istemediği için bir bahane bulup evde oturayım , dinleneyim diye düşünmüş. Birden gazetenin promosyon olarak verdiği dünya haritası gözüne ilişmiş. Bu haritayı hemen parçalara ayırmış ve oğluna uzatmış;

"Bu haritayı birleştirebilirsen hemen gidelim parka" demiş.

Ardından da içinden derin bir oh çekmiş;

"dünyanın coğrafya profesörlerinden birini getirsen yine de toplayamaz. Bunu iyi akıl ettim" diyerek sevinmiş.

Aradan 10 dakika geçmeden çocuk koşarak babasının yanına gelmiş. “Baba haritayı düzelttim, parka gidebiliriz” demiş.
Adam önce inanmamış ve görmek istemiş. Görünce de şaşırarak nasıl yaptığını sormuş. Çocuk demiş ki;

“Bana verdiğin haritanın arkasında insan resmi vardı........

İNSANI DÜZELTİNCE DÜNYA KENDİLİĞİNDEN DÜZELDİ

civciv muhallebiler,yumurta'dan yeni çıktılar :)

2010-03-29T09:29:00.002+03:00

**yaz çocuğu olduğumdan mı acaba güneşli günlere bu kadar düşkünlüğüm benim.
**saatler ileri alınınca akşamları eve yürüyerek gitme mutluluğuma da kavuşmuş oldum diyebilirim aylar sonra,sizlerede tavsiye ederim tefekkür edebileceğiniz harika bir zaman dilimi yürüdüğünüz anlar,kıymetini bilmelisiniz bence.
**yaz güneşinin ışıkları bikez ısttımı içimi,heyecandan içim içime sığmaz olur benim,beni mutlu eden işlerle meşgul olmak isterim,işte tatlı seven biri olarak,mutfakta vakit geçirmekte böyle bişey benim için.
velhasıl sizlerle bildik bir tarifin küçük dokunuşlarla nasıl farklı bir görünüme kavuştuğunu göstermek istedim aslında bu yazımda.yani bildiğiniz muhallebi, yada şöyle diyim,resme bakın bakalım bildiğiniz muhallebi mi ^_^
Malzemeler
10 çorba kaşığı toz şeker
3 adet yumurta sarısı
1.5 su bardağı su
1 adet limon suyu
3 çorba kaşığı un
Süslemek için:
1 su bardağı hindistan cevizi
15 adet kuru kayısı
1 çorba kaşığı damla çikolata
Hazırlanışı
Muhallebiyi hazırlamak için toz şeker, yumurta sarıları, un, su ve limon suyunu tencereye alıp iyice çırptıktan sonra devamlı karıştırarak koyu muhallebi kıvamına gelinceye dek pişirin. Daha sonra streç film kaplanmış minik kâselere paylaştırın. Buzdolabında soğutun. Soğuyan muhallebileri servis tabağına ters çevirerek çıkarın. Üstlerini hindistancevizi ile kaplayın. Daha sonra kayısıları ikiye bölüp, civcivin ayak kısımlarını oluşturmak için, tabaktaki muhallebiyi hafif kaldırıp altına yerleştirin. Yine yarım kayısıyı gaga olarak yerleştirin. İki adet damla çikolata ile göz yapın.

vakti geldi gibi :)

2010-03-27T09:13:00.001+02:00

artık zamanı geldi sanırım kızımın kardeş isteklerine cavap vermemizin,Alalh'tan herşeyin hayırlısını istiyorum tabi herzamanki gibi,bakalım ne zaman nasip olacak,yada olacak mı bekleyip görelim:)
bir kadının her ay sadece %25 hamile kalma şansı olduğunu hatırlarsak,bikez daha o mucizeyi verenin önünde şükürle hamd ederiz nimetlerine.
gönlümden geçek ikiz çocuk meselesini bilmeyen kaldımı bilmiyorum:)ama benim içime bu arzuyu yerleştirenden hayırlısıyla banada nasip etmesini istiyorum her zamanki gibi,dileyene dilediğini veren Rabbim,günahsız ağızla yapılan dualar hürmetine banada nasip eder inş.yok eğer nasip etmesede beni benden iyi tanıyan ve düşünen bir Rabbin kulu olarak,iyiliğim için vermediğinden asla şüphe etmeyeceğim,(yinede gönül istemekten uzak kalamıyo ve buraya bu yazıyı yazdırıyo bana şimdi:P
sizlerde dua edin inş aklınıza her düşüşümde bizlere,ve tüm bebek isteyenlere :)
sevgilerle gül kokulu canlarım benim...

evlilik dedikleri şey bizim ailede..

2010-03-26T11:17:00.005+02:00

bugün güzellikleri yazmak istiyor canım,ne zamandır o kasvetli,(paranoyak demek daha doğru bi parça belkide)halimin esiri olmuş ümitsiz cümleler kurmaktaydım,hatta hiç yazasım bile gelmiyordu,aslında eşimle,tamamen ailevi bazı sıkıntılarımızı konuşmayı beceremeyip,içimizde hıncımızı biriktirmemizden kaynaklanıyordu bu halimin sebebi,
bizim evde ortalık soğuyunca kavga çıkmaz hiç,bunu demişmiydim daha önce hatırlamıyorum,ama uzun bi sessizlik basar evi,bir nefes aldığımızı hissederiz,birde arada gözümüze birbirimizin asık suratı ilişir,hemen başımızı başka yöne çevirir,çocuk gibi davranışlar sergileriz,beraber yemeğe oturmayız,gözlerimizi kapatıp uyuyo numarası felan yaparız gibi :)
işte geçenlerde biras benim aşırı hassaslığım,biras eşiminde eşref saatlerinin bitimine denk gelmesi diyelim,ne derseniz işte,şeytana pirim verdik iki üç gün kadar(bu arada şeytanın en sevdiği şeylerden biride eşlerin arasının bozuk olmasıymış,aklımada gelmişken atlamıyim,siz siz olun iyi geçinin eşinizle)
velhasıl birikenlerin diyetini yine benim gözyaşlarım ödedi,faturayı ağlayarak ödedim,hesap kapandı, ve şimdi yeniden sıfırlanmış kilometre ayarlarıyla devam ediyoruz hayata:)
farkediyorum çoğu zaman kendimizle ilgili konuşurken savunma sperleri oluşturuyoruz biz.başka çiftlerdede varmı bilmem ama kendimize sakladığımız halimizin bi parça meydana dökülüşünün rahatsızlığı belkide,yada ruhumuz daha bütünüyle olgunlaşamadığından,incitici sözler gerçekten kırıyor bi yanlarımızı kalbimizde,ve bizde bir adım geri çekip kendimizi,yüzeyselleşiyoruz gibi,yani ögrünen bu bizim manzarada,
geçen yıl gittiğimiz bir seminerde aile ve evlilik uzmanı konuşmacının anlattığı gerçek bir hikaye vardı muhtemelen yazmışımdır bi parça eski yazılara,ama hatırlamak hiçte fena olmaz aklımıza gelmişken.
(bir ege kasabasında röpürtaj yapan televizyon programcısının sorular yönelttiği teyzenin evlilik üzerine kurduğu cümleler de gizlenen gerçekler.
**TVP:televizyon programcısı / T:teyze..)
TVP: kırkbeş senelik evlisiniz ve aranız çok iyi amcayla,şimdiki evlilikler kırkbeş gün sonra çatırdamaya başlıyo,bunun bi sırrı varmı,şimdiki gençlere ne söylemek istersiniz?
T:oğlum,şimdiki gençler eş seçerken dört dörtlük insan arıyolar,ama unuttukları bişey var ki dört dörtlük kimse yok şu hayatta,
dört üçlüğünü bulursan takkeni göğe atçen,
dört ikiliğine denk gelirsen,hayatın deh çüş der gibi bir ileri bir geri geçip gidecek,
amma dört birliğinede düştünmü aha işte o zamanda cehennemin stajını bu dünyada yapcen,orada eziyetleri görünce,ben bunları biyerden hatırlıyodum dersin,demiş.
konuşmacı uzman bu kıssayı şöyle bağlamıştı,dikkat ederseniz teyzenin standartlarında dört dörtlük insan olmadığı gibi dört sıfırlık kimsede yok.
bencede bunu hatırlayarak yaşarsak birçok neden ve niye diye başlayan cümlelerimiz cevap bulacak gibi içimizde.
velhasıl huzur dolu bir yuva istediğim sadece kendimede sizlerede :)

ben = vesaire...

2010-03-24T14:35:00.010+02:00

kimin umrunda olmayı umdun şu hayatta,
ve kimin umrundasın,
verdiğin ve alamadığın,
cesaret edipte alamadığın,
ne farkı varki sonuç değişmiyorsa,
üstelik umursayanın bile yokken şu tuhaf halini..

*****
*****

pişmanım,
ve keşkelerim daha çok pişmanlıklarımdan,
bir bardak su içsem üstüne,
canımı yaktığı zamanlarda herşeyin,
gömsem başımı kumlara,
hiçbişey düşünmeden,...

*****
*****

sen kaybetmek nedir bilirmisin,
heyecanın doruğundayken,
yada al al bi ateş basmışken yanaklarına aşktan,
adı konulmamış bir hayal kırığı çöküpte yüreğine,
hiç kaybettin mi kendini,

*****
*****

-burası yetenekleri gösterme programı değil mi?
-evet,burası,
-bende yeteneğimi göstermeye geldim bayım.
-peki senin yeteneğin nedir?
-çok güzel ağlarım ben,
susmamacasına,
durmamacasına...

*****
*****

acizliğimin şahidi bir adam vardı yanıbaşımda,
ben adamı severdim,
onun beni sevmediğine emin olarak,
neden sevmedi bikez bile beni,
hiçbir zaman bilemedim,
ve neden sevdim onu,
canımı böylesine yakarken,
bunuda anlayamadım...

*****
*****
(yazan:zeynep melike)

kan grubu dağılımını benim gibi merak edenler için :)

2010-03-23T18:21:00.003+02:00

hi, is there anyone?

2010-03-22T17:09:00.000+02:00

sana gülüm demiştimya,o gül soldu,
hani bu son demiştimya,o gün sondu...
bugün sabahtan beri dilime takılan şarkıdan küçük bi alıntı,neden bukadar içime işledi aslında bi fikrim var,ama burayada yazmayı hiç istemiyor canım,"ne kaldı geriye zaten,bir sürü boş hatıra"diye başlayıp yine bu cümleyle bitiyor şarkı,sanırım canımın yazmayı istemeyişindeki ruh halide bu cümlede gizli :P
aslında yandaki resime güsel bi şiir yazmaktı niyetim,ama bugün şiirde yazmak istemiyorum,neçok istemediğim şey varmış bak şimdi farkettim,
madem ortaya karışık çoban salatası tadında bi yazı olacak gibi gözüküyor yazının gidişatı,öyleyse aklıma gelen herşeyi yazmalıyım,
/cumartesi babannemin mevlütü vardı,o kadar kalabalıktı ki,bu çok hoşuma gitti benim,uzun zaman sonra bir sülaleye sahip olduğumu hatırlamak cenaze vesilesiylede olsa duygulandım.
/haftasonu çok beğendiğim abiye bir kıyafeti alamadım,yine istediğim bedeni bulamadım,nedense hiç şaşırmamakla birlikte herzamanki kadar üzüldüm,
bu abiye meselesi benim içimde uktedir biliyormusunuz,hep üzeri taşlarla süslü beyaz bi abiye elbisenin hayali süslemiştir rüyalarımı,ama evlenirken bile böylesi elbise giymedim,aslında hayatımda hiç gece kıyafetim olmadı benim,şöyle janjanlı,neyse bak aklıma gelince yine bi ağırlık çöktü üstüme:)
/amcamın kızlarınıda gördüm mevlüt vesilesiyle,elifin üç çocuğu var,etrafında anne diye seslenen birçok çocuğu olması insanın bende tarif edilemez bi yer buldu izledikçe onu,zaten üç çocuk hayalim vardı,ama bi kez daha emin oldum bundan,en az üç çocuğum olmalı Allah'ın izniyle,ama tabi hepsinden önce hayırlısı.
/hayatımdaki polyannaya pazar günü izin vermeyi denedim,evde taşlar yerinden oynadı gidişiyle,nerdeyse eşimle koca eve sığamadık,iki yabancı insan kadar yabancılaştık birbirimize,ben kendimi temizliğe verdim,o derslere,şükürki polyanna geri döndü gece 11 gibide aramızı buldu bizim,uyumadan önce barıştık velhasıl,
/teyzemin kızı müzeyyen ablamın oğlu oldu biliyorsun adınıda eşim koydu,hayatlarına bereketi ve umuduyla geldi sanki bebek,o kadar denilenlere rağmen şükür ki sağlıklı,adınıda umut koydular,gelişine yakışır bir isim oldu bencede,
/çocukluğumdan komşumun oğlu nihat vardı,kaç yıllardır görmemiştim onu, hala eski mahallede yaşamasına rağmen hiç karşılaşmamıştık,bu haftasonu onuda gördüm,ama koltuk değnekleriyle,askerde yanlış ilaç tedavisiyle kemik erimesi olmuş,sizede olurmu böyle,ne zaman üzüntülü bir şeyle yüzleşsem kelimeler yok olur ortalıktan,uzun bi suskunluk basar üzerime,sıktıkça sıkar ruhumu bedenim,yine böyle oldum işte onu görünce,
/uzun zamandır leylayla telefonda ağlaşmamıştık,gerçi bu sefer o benden daha birikmişti sanırım,insanın hayatında içini çeke çeke ağlayabileceği birilerinin olması çok başka bişey,yani ağlama demeden,ne oldu niye ağlıyorsun demenden,öylecene yanında olduğunu hissettiren soluk alışı yeter sanırım,
/ve son olarak artık çok istediğim birşeyim var,güney koreden bir arkadaş:) evet daha çok yeni bir arkadaşlık ve benim paratikten yoksun ingilizcemle biras yavaş ilerliyoruz ama yinede sanırım yıldızlarımız tuttu,ben öyle hissediyorum en azından,(gerçi kore ile türkiyedeki 7 saatlik zaman farkıda olumsuz bi etken yavaş ilerlememizde,ben yatarken o yeni bir sabaha çoktan merhaba demiş oluyo:) hayırlısı bakalım,amaan neyse işte,
şimdilik böyle bişeyler bendeki,işte bildiğiniz ben sendromları daha...
not: (yukardaki resim güney kore yapımı TRT 1 de oynamış olan DÜŞLERİMİN PRENSİ dizisinden,süper ama dimi ^_^

kaç zaman oldu pervin haberleri yazmayalı.

2010-03-21T10:02:00.003+02:00

pervin kelimenin tam manasıyla tam bi dilli düdük:)

evet,herşeye verilecek bi cevabı var,bazen ne cevap vereceğimizi şaşırtacak kadar dumur ediyo bizi.

örneğin geçen gece kızım uyu bakma televizyona diyorum,cevap gecikmiyo'ama babamla siz neden yatıp uyumuyorsunuz da televizyona bakıyorsunuz,neden sadece bana uyu diyorsunuz':)bunun gibi birsürü laflar,

işe gönderirken bizi,babasına ve bana hayırlı işler patronunuza selam söyleyin diyo mesela,başım şişti şunun sesini kısın biras dedi geçen televizyon açıkken,habire bişeyler anlatıyo,

ben kulak dolgunluğu olsun diye yabancı kanallar açıyorum bazen,bi kere izleyince bile aynısını tekrarlayabiliyo,korece film seyrediyordum geçenlerde,anne bunlar ne diyo dedi,bende korece konuşuyolar dedim,unutmamış onu,annanesindeyken teyzesi bir iki kelime yabancı cümle söylemiş heralde,hemen cevap hazır:teyze ne diyon bana korecemi öğretiyon yoksa sende:)

hep dediği bişeyide yazayım son olarak "anne o kadar diyorum diyorum bana bi kardeş alın diye dinlemiyosunuz beni yaa uf yaa uf (çok bilmiş fındıkzade:D

bilgisayarın başından kalkmalıyım,daha çok şey var pervin için yazılacak,ama bi virgül koyuyorum bu yazıya şimdi,

DEĞERİNİ BİLMEK, KIYMET BİLMEK...

2010-03-20T12:24:00.001+02:00

Vaktiyle bir BİLGE HOCA , yıllarca yanında yetiştirdiği öğrencisinin

seviyesini öğrenmek ister. Onun eline çok parlak ve gizemli görüntüye sahip

iri bir nesne verip: "Oğlum" der "Bunu al, önüne gelen esnafa göster, kaç

para verdiklerini sor, en sonra da kuyumcuya göster. Hiç kimseye satmadan

sadece fiyatlarını ve ne dediklerini öğren, gel bana bildir.

Öğrenci elindeki ile çevresindeki esnafı gezmeye başlar.

İlk önce bir bakkal dükkanına girer ve "Şunu kaça alırsınız?" diye sorar .

Bakkal parlak bir boncuğa benzettiği nesneyi eline alır; evirir çevirir;

sonra: "Buna bir tek lira veririm. Bizim çocuk oynasın" der.

İkinci olarak bir manifaturacıya gider. O da parlak bir taşa benzettiği

nesneye ancak bir beş lira vermeye razı olur.

Üçüncü defa bir semerciye gidir: Semerci nesneye şöyle bir bakar, "Bu der

"benim semerlere iyi süs olur. Bundan "kaş dediğimiz süslerden yaparım. Buna

bir on lira veririm."

En son olarak bir kuyumcuya gider. Kuyumcu öğrencinin elindekini görünce

yerinden fırlar. "Bu kadar değerli bir PIRLANTAYI, MÜCEVHERİ nereden

buldun?" diye hayretle bağırır ve hemen ilâve eder. "Buna kaç lira

istiyorsun?" Öğrenci sorar: Siz ne veriyorsunuz?" "Ne istiyorsan veririm."

Öğrenci, "Hayır veremem." diye taşı almak için uzanınca kuyumcu yalvarmaya

başlar:

"Ne olur bunu bana satın. Dükkânımı, evimi, hatta arsalarımı vereyim."

Öğrenci emanet olduğunu, satmaya yetkili olmadığını, ancak fiyat öğrenmesini

istediklerini anlatıncaya kadar bir hayli dil döker.

Mücevheri alıp kuyumcudan çıkan öğrencinin kafası karma karışıktır. Böylesi

karışık düşünceler içinde geriye dönmeye başlar. Bir tarafta elindeki

nesneye yüzünü buruşturarak 1 lira verip onu OYUNCAK olarak görenler, Diğer

tarafta da PRLANTA, MÜCEVHER diye isimlendirip buna sahip olmak için her şeyini vermeye hazır olan ve hatta yalvaran kişiler..

Bilge hocasının yanına dönen Öğrenci büyük bir şaşkınlık içinde başından

geçen macerasını anlatır.

Bilge sorar: "Bu karşılaştığın durumları izah edebilir misin?"

Öğrenci şaşkınlık içinde "Çok şaşkınım efendim. Ne diyeceğimi bilemiyorum.

Kafam karmakarışık " diye cevap verir.

Bilge hoca çok kısa cevap veriri "Bir şeyin kıymetini ancak onun değerini

bileni anlar ve onun değeri bilenin yanında kıymetlidir."

Her insanın hayatında varlığını ve değerini bilen, hisseden, fark eden KUYUMCULAR mutlaka vardır.

öylesine..

2010-03-17T08:45:00.007+02:00

bir veda öncesi şaşkınlığı yapışmış üzerime şimdi,
şunu da diyeyim dediğim hiçbişey dökülmüyor dilimden,
gözlerimde asılı o puslu bakışlarını terkediyorum bu veda sonrası işte,
hiç kolay olmayan bir ayrılışın karşısında,
böylesine dik duruyorken,
ve sonu belli olmasada gidebilmeyi göze almışken,
işimi kolaylaştır neolur,
bırak,
bikez bile tutmadığın ellerimi..
*****
*****
böylesine göz önünde yaşamak tüm hissedilenleri,
hiçbir zaman acıdan başka bişey getirmedi bana,
işte bu yüzden,
sırf bu yüzden,
çıktığım bu denizaşırı seyehatten vazgeçip,
hayaller ülkemin polyanna prensesi olarak yaşamaya karar verdim,
ölene dek...
*****
*****
birisini,
kim olduğunu yada sizden nekadar uzakta olduğunu düşünmeden,
sadece biyerlerde var olduğunu bilip,
sevmek,
hiç başınıza geldimi sizin,
bana bikez yakından geçti,
tüm renkleri birbirine karıştı hayatımın,
o günden sonra siyahla beyazım,
gölgesinde kaldı tüm renklerin...
*****
*****
(YAZAN:ZEYNEP MELİKE..)

babannem öldü benim.

2010-03-15T17:10:00.006+02:00

öylesine lal olmuş bir durumdayim ki son üç gündür.
oysa herşeyi bir bir anlatmak istiyorum,yüreğimde hissettiğim,aklımdan geçenleri,dilime dökülemeyenleri bir bir yazmak..bu kadarını bile yapmak hiç kolay değil sanırım,on dakikadır ellerim klavyede öylece oturduğuma bakarsak..
babannem öldü.
nerdeyse bir asrın şahidi gözlerini kapadı bu dünyaya,ve bu alemden ayrıldı.
geriye kalan yüzlerce anı var biras durup düşününce,ve hepsi bu.
hani dünya yalan diyorlarya,dünyadan daha yalan olan insanın kendisi,kaç yıl yaşarsan yaşa netice,şeb-i aruz da nişanlı olduğun ölüme kavuşmak.cevabı hangi şıktı diye düşünmeye gerek olmayacak açıklıkta bir final sorusu,yani bütün şıklar aynı,neresinden sorarsan sor bu sorunun cevabı aynı,dünyaya geldiğinde nişanlandığın ölüm gerçeği.
düşünüyorumda ne çok şeye,korkunç derecede bağlanıyoruz şu dünyada,oysa sahip olduğumuzu sandığımız şeyler sabun köpüğü kadar gerçek değil düşününce,yani hiçbişeyin garantisi yok,ve dünya da,beş para etmiyor tüm çekiciliğine rağmen,
bu kadar gerçekliğiyle apaçık olanın ölüm olduğunu bildiğimiz halde neden tırmalayıp duruyoruz onca hırsımızla dünyada daha fazlası için,verdiğin nefesi geri alamadığın anda,yada aldığını veremediğinde,hey dostum işte vaden buraya kadar denildiğinde,ne anlamı kalacak ki,biz ardımıza bile bakma lüksümüz olmadan şu alemden göç ederken,dünya ve içindekiler dönmeye devam edecek ardımızda,üstelik uğraşıp biriktirdiğimiz,sahip olduğumuzu sandığımız herşeyde ardımızda kalacak,çünkü bu dünyaya ait olmayan bir biz olacağız ölünce,
babannem öldü.
hayattayken korktuğunda çocuklarının ismini söylerdi nerdesiniz diye,o tabutun içinde giderken hiç sesini duyamadım,necip fazılın dediği gibi gidenler yerinden memnun olmalı ki hiç geri gelen yok.
babannemi anlatmaya başlasam bitirememekten korkuyorum yazıyı,bu yüzden sadece şunu diyebilirim,dünya ve içindekilere dair korku nedir bilmeyen bi yüreğin sahibi,cesurmu cesur tam bir osmanlı kadınıydı,biras tatlı huysuz,bazen insanın damarına damarına basan,ama küçücük birşeyde bile hıçkırıklarla ağlayabilecek yufka bir yüreğin sahibiydi o.
hep dua ederdi ölmeden önce yataklarda yatmayıp kapıları gözlememek için,kimseye yük olmamak için,ve dediği gibide nasip etti rabbim ölümünü,93 yaşındaydı,ve hastalığı ağırlaştığından bir gün sonra cuma günü tam sela okunurken teslim etti ruhunu,ağzındaki son yudum zemzem suyuydu bu dünyadaki son nasibi,inşaallah kolay ve imanlı bir ölüm olmuştur.ve kimselere yük olmadan göçüp gitti güneşli bir mart günü onbinlerce kelime-i tevhidlerle..
yıllardır isimlerini unuttuğum simalarını bile zar zor hatırladığım yüzlerce akrabalarımız ve komşularımız vardı cenazesinde,bukadar insanı biraraya getirdi giderken,düşününce büyük bişey bu,biz ölünce ardımızda kaç kişi toplanacak korkmuyor değilim bunuda düşününce..
babannem öldü benim annanemin kızkardeşi,babamın annesi,annemin teyzesi,
bir devrin şahidi koca bir çınar devrildi ocağımızda,keşke demek iyi değil biliyorum ama,biras daha fazla dinleseydim hatıralarını,biras daha fazla dizinin dibinde otursaydım,ve ellerini tutsaydım uzun uzun.
pervin geçen akşam yanıma gelip usulca eğildi ve kısık bi sesle şunları dedi gözlerime bakarak"anne biliyormusun nenen ölmüş,hani varya senin koca nenen işte o"..
nedense bi türlü inanamıyordum babannemin öldüğüne,bu söyleyişin ardından çok acıdı kalbimde neresi olduğunu kesitiremediğim biyer,ve sesimi koyverip ağlamak geldi içimden,gidene azap vermesin diye tuttum kendimi,ısırıp dudaklarımı içime attım çığlıklarımı,
dudaklarım acıdan sızlıyor iki gündür,yüreğimse dudaklarımın sızısını aratmayacak kadar yakıyor içimi,
babannem öldü,
Allah rahmet eylesin,
mekanı cennet olsun,
bizlerede hayırlı ve hesabı kolay bir ölüm versin Rabbim...
(inna lillahi ve inna ileyhi raciuun)

bir,iki..güney kore aşığı kalmasın...

2010-03-11T11:59:00.005+02:00

uzun zamandır içimde yaşadığım bir aşkı itiraf etmenin zamanı geldi diye düşünüyorum,yakınımda olanlar yada kenarda köşede bahsettiğim zamanlardaki yazılarımı okuyanlar bilirler,ama hiç uzun uzun yazıpta bir konu başlığı altında dile getirmemiştim sanırım bu duygularımı.
evet ben kelimenin tam ifadesiyle bir güney kore aşığıyım arkadaşlar :)
çocukluk ve ergenlik yıllarımdan kalma bir asya insanı sempatizanlığım hep olmuştur aslında benim,ama bu korelileri tanıyınca içimdeki tüm taşlar yerine oturdu diyebilirim,sanki yurtdışında doğup büyüyen ve ailesi türkiyede olan hani böyle hasretle buradaki sevdiklerine kavuşmayı bekleyen gurbetçi güsel insanlar vardırya,işte öyle bi duygu benimde içimde yer bulan,artık kaç kuşak ötesindendir bilemem ama kesin bir bağım var benim bu şirin insanlarla diye düşünüyorum,sempatiden öte,akrabalık sıcaklığı duyuyorum bunlara ben:)
kültürleriyle yaşayışlarıyla,sıcakkanlılıklarıyla,okadar bize benzeyen yönleri varki bunların,
aslında bi o kadarda ayrı yönlerimiz,maalesef,din noktasında çok karışık bir toplum,müslümanlar az sayıda,bilirsiniz yakın geçmişimizdeki kore savaşında oraya giden müslüman türklerin vesilesiyle tanışmış bi çoğu islamla,başkentleri seoul de büyük bir cami bile var,inş. rabbim sayılarını çoğaltsın diyorum,
birde yemek kültürümüz apayrı diyebilirim,harbi insancıklar denizden babam çıksa yerim abi söyleminin muhatabılar sonuna kadar,balık dışında ömrünüzde görmediğiniz çeşitli canlıları,solucanımsı kabuklu kabuksuz deniz hayvanlarını,yosunları vb..Allah ne verdiyse yani,en önemlisiyse tatlı olayı pek yok hayatlarında,yani ayna programı geçenlerde g.kore belgeslinde şöyle bişey demişti,bir dilim baklavayı bile bir koreli bitiremeyebilir,neyse,en çok yedikleri malumunuz pilav,onuda yağsız tuzsuz yiyolar,bide noodle dedikleri eriştemsi bizde yeriz heral dediklerimizden(ama dikkat edin bir rivayete göre noodlenin içinde ahtapot bacağı parçalarıda olabiliyomuş,bigün önünüze koyarlarsa kuzu eti niyetine götürmeyin ööle löp löp ahtapotun bacaklarını,midemiz alışık diil bizim onlar gibi,korelilerle aşık atmaya gelmez bi konu bu :)
yauw ne yazsam bilmiyorum,şimdi o kadar çok şey varki aklımı meşgul eden güney kore diyince,bigün inş. ziyaret etmek istiyorum orayı,ve hatta keşke orada yaşıyor olsam bile diyorum ara sıra:P neyse işte bizden vize istemiyolar ve tek uçuşla aktarmasız direk seoul'e kadar uçak var,10 saatlik bir uçuşla oradasınız,aramızdaki yedi saatlik zaman farkınıda unutmayım aklıma gelmişken.korece öğrenmeye alfabelerinden başladım ilkin ben,zor gibi görünsede,çok zevkli,
evde uydudan çeken iki kore kanalı var,arda tv başına oturursam başka kanal açmıyorum,gerçi biri ingilizce yayın yapıyo,ama olsun,pervin bile alıştı artık,anne bunlar koyecemi konuşuyolar,büyüyünce bende konuşcam anne diyo geçenlerde :) sbs,kbc,mbc kanallarını istiyorum aslında ama sanırım bir üçüncü çanak anten lazımmış onlar için,şimdilik dozu fazla kaçırıp eşimi deli etmek istemiyorum :)
bide bu kulak dolgunluğu meselesi varya hani,işte geçenlerde işyerinde az daha telefonu alo buyrun yerine,yobuseeyo diye açmama ramak kalmıştı:)daha çok şey var bu hissettiklerim için,ama şimdlik yeter sanırım,öğle yemeğine çıkmalıyım(pab magossooyo :)

"나는 한국 사랑 (güney koreyi seviyorum)"

KADIN

2010-03-09T18:15:00.000+02:00

hali berceste..

2010-03-08T15:02:00.003+02:00

Yolunu yitirmiş Mecnun, çöllerde Leyla diye diye dolanıp dururken biri ona,
- A deli, Leyla öldü, deyiverdi.
- Çok şükür Allah'a, diye şükretti Mecnun.
Kara haberi veren adam şaşırdı:
- A dini imanı darmadağın olmuş zavallı! Hem onun için yanıyorsun, hem de böyle diyorsun, ayıp sana!
Mecnun'un cevabı pek hazindi:
- O ay yüzlüden, her an iyiliğini isteyip dururken ben bir şey elde edemedim, kötülüğünü isteyen de bir şey elde edemesin bari.
Çünkü bir gün aya sordular "En çok neyi seversin?" diye. "Güneşin tutulup ebediyen perde arkasında kalmasını severim." cevabını verdi ay ve sonra ilave etti: "Değil mi ki onu kendi gözümden bile kıskanıyorum!"
not1:bu güzel alıntıyı eklemek istedim şimdi,düşünüyorumda böyle değilmiki çoğu zaman hissedilenler hayatta,istersin,ama ötesinin garantisi yoktur kavuşma adına,senin olmasada onun için endişe bile edersin nadirende olsa,herneyse böyle bişeyler işte,
not2:8 mart dünya kadınlar günü bugün..
gerçekten kadının değerini bilen tüm eşlerin önünde saygıyla eğilmek geldi içimden şimdi,Allah sayılarınızı çoğaltsın güzel insanlar,ve kalbinizin yansıması değerli hatunlar değsin yüreğinize..

anektod :P

2010-02-24T11:51:00.001+02:00

Uluslararasi olcekte bir kadin arastirmasi yapan sosyolog, dunyanin cesitli ulkelerinde kadinlara bir soru sormus.
Kocanizi baska bir kadinla yakalarsaniz ne yaparsiniz??
Soruya ulkelere gore verilen yanitlar ise soyle olmus:
Isvecli : Neyimi begenmedigini sorarim.
Rus : Evi terk ederim.
Fransiz : Sesimi cikarmam, sevgilime gider beni teselli etmesini isterim.
Italyan : Kadini vururum.
Ispanyol: Kocami vururum.
Yunanli : Her ikisini de vururum.
Turk : Benim kocam yapmaz!

eğitim şart :)

2010-02-23T12:00:00.000+02:00

생일 축하합니다,사랑스러운 사람(saeng il çukha hamnida,sarang sıreo un saram :)

2010-02-22T12:03:00.007+02:00

başlığı görür görmez,"doğum günümde bile ne diyon hatun"diyişini duyar gibiyim:)ama hatırlatırım ki bu güzel cümlenin pratiğini aylardır yapıyordum yanında,az çok kulak dolgunluğun olmuştur herhal,keşke bu güzel yazının tamamını sana korece yazabilseydim,neyse konu bu değil şimdi :P
türkçe olarak,bikez daha söyleme mi istersen"doğum günün kutlu olsun sevgilim"..
kore delisi bir eşi idare edip benimle hayatı harika bir şekilde götürmeyi başaran sevgi dolu yüreğine teşekkür ederim biricik eşim.
mutlu edilme yollarım kolay olsada,bunu anlayıp ,kendisi için bişeyler yapılması zor biri olduğumu da biliyorum,yani sevgi ve ilgi isteyen koca bi çocuğu taşıyorum içimde,belki seni bi başkası olarak görmeyişimin nedeni,dünyada bu koca çocuğu avutabilen tek kişi oluşundandır.benim gibi bir çocukla çocuk olduğun için teşekkür ederim..
sinirlenince çekilmez biri olmama rağmen,çatık kaşlarımın altında kırıcı bakışım ve somurtmalarıma rağmen,hiçbişey olmamışcasına,etrafımda enerji dolu,gülümseyen,ve bana mutluluk bulaştıran biricik eşim,iyiki varsın.ve içime kapanıp bana açılan tüm kapılara kilit vurduğum anlarda dahi vazgeçmeyip kalbimin kapılarını zorladığın,beni üzüntlerimle bi başıma kalmama izin vermediğin içinde sonsuz teşekkürler..
hayallerimin prensi,bu seni tanıyalı altıncı doğum günün,dilerim her güzel ve özel anlarında yanında olabilirim,ve her an,iki dünyadada..
bilirsin beni,hissederimde iliklerime kadar,öyle bi çırpıda söyleyemem
kalbimden taşıp dilime dökülenleri,işte bu yüzden eksik kalıyor tüm cümleler,yavan kalıyor hissedilenlerin yanında..
ve geçen akşam nasıl desem ömrüm boyunca aldığım en güzel hediyeydi,o bana yaşattığın güzel an,seninle dans ederken o şarkı hiç bitmesin istedim,beni nekadar mutlu ettiğini tahmin bile edemezsin,
canım sevgilim,varlığın varlığıma eş bu dünyada,dilerim dağlarından şırıl şırıl suların aktığı o güzel nehirlerin yanında oturup yad ederiz bu günlerimizi cennette de..
teşekkür ederim hayatımda olduğun,beni sevdiğin ve eşim olduğun için,doğum günün kutlu olsun prensim...
eşin;zeynep melike..

ben gibi bi karmaşa yazısı.

2010-02-17T17:48:00.006+02:00

herkesin kendine gizlediği,ve hatta kendinden dahi gizlediği sırları varmıdır acep,diye bir soru geldi oturdu o en orta yerine düşüncelerimin.
bi yanım soruyu daha baştan saçma bulup,oralı bile olmazken cevabı adına,diğer yanım,biras ürkek,ve bi o kadar sessiz,cevap vermeye can atan ama olabildiğine korkak,inkarcı..
bense ikisi arasında tarafsız bi meksika sınırında izlemekteyim bu kapışmayı..
saat,5:51 pm.(ingilizce yazdım zira yıllardır çabalayıp didinsemde bir arpa boyu yol aldıramadığım ingilizceme bir göz aşinalığı oluverir belki ümidiyle menü dilini ingilizce seçmiş bulunmaktayım cep telefonunda,hal böyle olunca oda saatin ingilizcesini gösteriyo tabi,en sağlamı aslında bir kol saati taşımak şöyle baktımmı baktıracak kendine,öyle güzel bi saat,ama uzun zaman önce böylesi bir alışkanlıktan vazgeçirildim ben,neyse bunu sonra bilahare açıklarım merakı umumiye :)
aslında neden söz saate geldi böylesi bir ışık yılı hızıyla tam kavrayamamakla birlikte,sanırım işten çıkış saatim tetiklemiş olacak deyip,üstünde fazlaca da düşünmüyorum,
bu akşam misafirliğe gideceğiz ailecek,hani şu ikizleri olan eşimin arkadaşıgillere(buda nasıl bir cümle,acaba türkçe dilbilgisine bi aykırılığı felan olmuşmudur,şimdi bunuda merak ettim yazarken)neyse,işte efendim bu güsel insanlar türkmenistan yolcusu olacaklar nasipse,eşinin işyeri oraya gönderiyor onları,neden bilinmez yurtdışında yaşam diyince böyle içimde neresi olduğunu tam olarak kestiremediğim bir yer heyecan yapmaya başlıyo,bizde bikaç seneliğine olsun gitsek en azından diyorum,(ama yine içimden,kimse duymasın,yinede aramızda kalsın bukadar istekli oluşumu,zati bize nasip olmazya bir hayali nacizane benimkisi işte,yada bi parça avuntu isteklerime,
işte öyle birkaç hane orada olacağız muhabbet,ve çocukların şen şakrak uğultuları arasında bir gecemiz daha geçip gidecek ömrümüzden,
neyse,içimde yazdıkça yazma isteği,ama lal olmuş bir gönüllede fazlası gelmiyor elimden gitmekten başka şimdi..
herkese hayırlı akşamlar..

ölürcesine geçerken zaman yaşamayı unuttuk gibi.

2010-02-16T09:41:00.002+02:00

smile again for me.

2010-02-10T16:31:00.003+02:00

tekrar gülümsemeni istesem,
seni şu hayatta en çok ağlatan bu adama,
bi şans daha verebilirmisin,
yine severmisin beni eskisi kadar,
ellerimi tutup güzel günlerimizdeki gibi,
artık yalnız değilsin,
ben varım diyebilirmisin,
unutup acı veren gerçekleri..
yüreğine batan,sebebi olduğum bütün dikenleri,
ellerimle toplardım,
yeniden beni sevebileceğin ihtimali olabilseydi eğer..
kelimelerin bittiği yerde,
üzgünüm desem sana sessiz çığlıklarımla,
ah,sevdiğim kadın,
bilsen nekadar pişmanım,
senin için delicesine atan bu kalbi taşırken yüreğim,
seni sevdiğimi bikez bile söyleyemediğime..
(zeynep melike)

Cain and Abel.

2010-02-08T09:29:00.005+02:00

Güney kore yapımı çok güzel bir dizi.

Kardeş kıskançlığını konu alan filmin Türkçe karşılığı Habil ile Kabil.
Ben bu diziyi izledim ve bir kez daha So ji sub 'a(yukardaki ve yandaki resimde,solda olan aktör)hayran kaldim.
kesinlikle izlemenizi tavsiye edebilecegim muhtesem bir dizi..
kıskançlık ve hasetliğin insanın kendine,çevresine ve kardeş deyip sevdiğine bile neler yaptırabileceğini görüyor insan.hastane dizisi bi parça ama,entrikalarla dolu olaylar silsilesi barındırıyor içinde.
filmin sonuna doğru,iyiliğin kötülüğe galip gelişi belkide bi noktada konu..
konuyu çok detaylı yazmıyorum,bişey bilmeden,merak ederek izleyince daha heyecanlı olur izlerken diye düşünüyorum:)
iyi seyirler..

(türkçe alt yazılı www.ezgidizi.com/asyadizi adresinden cain and abel olarak bulup izleyebilirsiniz)